VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Woensdrecht

‘Fake news!’, roept de burgemeester (dat gezeik over vrouwen ook altijd)

null Beeld

Bijna eenderde van alle 355 Nederlandse gemeenten heeft uitsluitend mannelijke wethouders. Daar kijk ik toch wel van op, want ik spreek op mijn ritjes door Nederland ook veel vrouwelijke gemeentebobo’s. Goed dus dat Binnenlands Bestuur, het vakblad voor de ‘hoger-opgeleide ambtenaar en bestuurder’, de vrouwen nog eens telt voor het artikel ‘Lastig te slechten mannenbolwerken’.

Drie gemeenten zouden zelfs ‘al ruim tweehonderd jaar op de eerste vrouwelijke wethouder wachten’: Staphorst, Mill & St. Hubert en Woensdrecht. Vooral Woensdrecht is een interessant geval: het is een van de weinige Nederlandse gemeenten met meer dan het landelijk gemiddelde aan vrouwelijke raadsleden – iets meer dan eenderde. En daar moeten die wethouders toch vandaan komen. Hoe kan dit dan?

Het antwoord komt al snel: het kan niet.

Dat blijkt als, na wat inleidende vragen, burgemeester Steven Adriaansen van Woensdrecht woedend aan de telefoon hangt. ‘Fake news!’, roept de burgemeester, ‘wij hebben gewoon vrouwelijke wethouders gehad! Dit is compleet fake news!’

Ik zeg dat ik een dag later in zijn gemeente heb afgesproken met een paar vrouwelijke raadsleden. Zal ik dan meteen even bij de burgemeester langskomen voor een gesprekje over zijn vergeten wethouders (v)? ‘Beslist niet’, zegt de burgemeester. ‘Dan wordt het weer allemaal dramatisch.’

O ja. Dat gezeik over vrouwen ook altijd.

Franka Stoutjesdijk-Jansen, wethouder tot 1997. Beeld
Franka Stoutjesdijk-Jansen, wethouder tot 1997.

Ik bel nog even de auteur van het verhaal in Binnenlands Bestuur, Henk Bouwmans. Die wijst nog eens op de kleine lettertjes bij zijn verhaal, waar staat dat vrouwelijke wethouders van vóór gemeentelijke herindelingen niet zijn meegeteld, zoals eentje uit Ossendrecht. Ja, zo wordt de uitkomst ‘tweehonderd jaar’ wel wankel: in 1997 werden de gemeenten Ossendrecht, Woensdrecht, Huijbergen en Putte samengevoegd tot de gemeente Woensdrecht. Wel heeft Henk Bouwmans de gemeente Woensdrecht zelf nog naar vrouwelijke wethouders gevraagd, ‘en zij kwamen toen alleen met Ossendrecht’.

Maar na de publicatie van zijn verhaal meldt zich een oud-gemeenteambtenaar bij Henk. Die zegt dat er wel degelijk meer vrouwelijke wethouders waren in Woensdrecht. Henk zoekt dus opnieuw contact met de gemeente: ‘Daar wisten ze van niets.’

En nu meldt zich dus de Volkskrant. Misschien schrikt de burgemeester van zijn eigen uitbarsting, maar opeens kan het wel. Kort na het boze telefoontje mailt zijn secretaresse me het lijstje vrouwelijke wethouders. Het zijn er maar liefst vijf geweest: drie in Woensdrecht zelf, twee in Ossendrecht. De laatste in Woensdrecht, het dorp van voor de herindeling, was mevrouw Jansen-van Overveld in 1990. Toch alweer dertig jaar geleden.

Dan naar Woensdrecht toe. Het lukt me in deze klucht één vrouwelijke oud-wethouder te spreken te krijgen: Franka Stoutjesdijk-Jansen, nu 75 jaar oud. Franka, getrouwd met een akkerbouwer, was die wethouder in Ossendrecht. Tot de herindeling dus. Waarom? De wethouder had haar handen meer dan vol aan mantelzorg voor twee familieleden. En toen, zegt ze, ontstond rond die herindeling ook nog ‘een enorm haantjesgedrag’. Daar had Franka geen zin in. Er kwamen vijf nieuwe wethouders (m): ‘En iedere wethouder wilde in zijn eigen dorp een eigen brandweerkazerne hebben.’ Ik schiet in de lach. ‘Serieus!’

Raadslid Marleen Michielsen-Goyvaerts, bedankte als wethouder. Beeld
Raadslid Marleen Michielsen-Goyvaerts, bedankte als wethouder.

En nu? Ik ga ook op bezoek bij CDA-raadslid Marleen Michielsen-Goyvaerts. Haar vind ik bij het militaire vliegveld, waar ze als onderwijsmanager een indrukwekkend ROC voor vliegtuigonderhoudstechniek bestiert. Aan Marleen is nota bene bij de laatste coalitiebesprekingen nog gevraagd of ze ‘beschikbaar’ was als wethouder. Maar zij bedankte, ‘ik zou er in salaris teveel op achteruit gaan’.

Dan naar Laura de Waal, in Woensdrecht met 23 jaar het jongste raadslid van lokale partij ABZ. Studeerde aan de politieacademie, onderzoekt voor haar master sociologie ‘de invloed van gender op politieke interesse’. Haar vader zette haar op een onverkiesbare plaats in zijn partij. En toen is Laura met voorkeursstemmen in de gemeenteraad gekozen. ABZ barst van de mannen op leeftijd, lacht ze, die haar nu op handen dragen. ‘Bij vergaderingen is het na elk onderwerp: Laura, wat vind jij ervan? Heel lief.’ Iedereen wil hier jonger en diverser zijn, zegt zij. De vraag is soms alleen nog even hoe.

En wat wil Laura zelf? Eerst nog reizen, zodra het weer kan. En daarna dan wethouder worden. ‘Of eigenlijk liever: burgemeester.’

Raadslid Laura de Waal wil meer dan wethouder worden. Beeld
Raadslid Laura de Waal wil meer dan wethouder worden.

Aanvullingen & verbeteringen

In een eerdere versie van deze column stond dat Laura de Waal het jongste raadslid in Woensdrecht is. Dat klopt niet, namens D66 zit er een nog jonger persoon in de raad. Laura is wel de jongste bij lokale partij ABZ.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden