Sander Donkers in 150 woorden

‘Excuus’, zei hij, ‘maar we houden daar iemand gegijzeld, en dat is nog een heel gedoe’

Ik had dorst, de snackbar had cola, maar binnen was er niemand om me die te verkopen. Wel klonken er vreemde geluiden die van achter kwamen. Gestommel, geschuif met dingen, iets dat leek op een ingehouden krachtsinspanning. Na enige tijd verscheen een jongeman met een lichtbruine huid en een forse, zwarte baard. ‘Excuus’, zei hij. ‘Maar we houden daar iemand gegijzeld, en dat is nog een heel gedoe, met die kettingen en zo.’

Hij bracht het gortdroog, perfect getimed, en ik schaterde het uit. Meteen daarna kwamen de bijgedachten. Betekende een grap die ik als absurdistisch opvatte misschien iets anders uit de mond van een man die eruitziet als, zeg maar, een proto-moslim? Nam hij een cynisch voorschot op de argwaan waaraan hij vanwege zijn uiterlijk gewend was geraakt?

Uit zijn blik viel het niet op te maken. Dus betaalde ik en wenste hem succes met de verdere gijzeling. ‘Dank u, heer’, riep hij me na.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden