Commentaar

Euthanasie blijft schemergebied

De zaak-Tuitjenhorn laat zien hoe moeilijk het levenseinde te reguleren is. Ook na de dood van Nico Tromp.

Het rapport van de Evaluatiecommissie Tuitjenhorn. Beeld anp

Bij de weduwe van huisarts Nico Tromp uit Tuitjenhorn ging woensdagmiddag de vlag uit - compleet met stethoscoop. De Inspectie voor de Gezondheidszorg heeft haar man, zo oordeelde de Raad van State, nodeloos hard aangepakt nadat hij in 2013 het stervensproces van een terminale zieke patiënt (met instemming van diens familie) door toediening van grote doses morfine en dormicum had bespoedigd. Het OM kondigde strafrechtelijk onderzoek aan, Tromp liet zich hierop in een ggz-instelling opnemen, maar nog meende de Inspectie hem te moeten schorsen. Vijf dagen na dit besluit beroofde Tromp zichzelf van het leven.

Hoewel de Raad van State slechts heeft geoordeeld over het optreden van de Inspectie en niet over de handelwijze van de arts, ziet diens weduwe de uitspraak op goede gronden als aanzet tot eerherstel. Als de sanctie te zwaar was, is ook wel iets af te dingen op de zwaarte van het delict waarmee die sanctie werd gerechtvaardigd.

Het is echter de vraag of het oordeel van de Raad van State artsen meer houvast biedt bij stervenshulp - zoals Anneke Tromp hoopt. Want als de zaak-Tuitjenhorn íets heeft laten zien, is dat dat het levenseinde moeilijk te reguleren is. De euthanasiewet biedt weinig soelaas voor dementiepatiënten (die een eventuele stervenswens niet kunnen bekrachtigen). En palliatieve sedatie - verlichting van het sterfproces - is de verzamelnaam voor een veelheid van handelingen (of van handelingen waarvan juist wordt afgezien) die ten doel hebben het onontkoombare einde zo pijnloos mogelijk te laten verlopen. De behandelend arts, de patiënt en diens familie worden geacht hier samen uit te komen. In de casus-Tuitjenhorn betekende dit dat de dood niet alleen werd verzacht, maar ook bespoedigd.

Dat Tromp zich voor zijn gedecideerde optreden moest verantwoorden, is wel verdedigbaar - ook gezien de verbazing die hij daarmee bij zijn coassistent heeft gewekt. Maar hij werd wel erg snel in de beklaagdenbank gezet. Hij zag zich geplaatst voor een geval van 'acute sedatie', en de richtlijnen van de KNMG hierover voorzien - volgens de artsenorganisatie zelf - 'in beperkte mate in informatie'. Daarmee worstelen artsen nog altijd. Ook na de jammerlijke dood van Nico Tromp.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden