Verslaggeverscolumn Marjon Bolwijn

Er wordt dit schooljaar nog wel gefeest, maar niet meer zo vaak en zo uitbundig

In de evenementenhal die basisschool heet, valt zoveel te beleven dat niet alleen kinderen, maar ook leerkrachten en ouders regelmatig de uitputting nabij zijn. Vooral in het hoogseizoen december. Nog amper bekomen van de Sinterklaasstress moeten kinderen in de klas alweer kerstliedjes instuderen en kerststerren, -ballen of -kaarten knutselen terwijl achter de schermen leerkrachten met de hulp van ouders kerstdienst, kerstdiner en kerstborrel voorbereiden. En dan moeten de feestelijke dagen thuis nog beginnen.

Waar zijn we eigenlijk mee bezig?!

Is de vraag die Marieke Leferink, directeur van basisschool De Grote Reis zichzelf en haar team voor de zomer stelde. De school staat in een groene, kinderrijke vinexwijk in Rhoon, onder de rook van Rotterdam.

Met de ‘werkdrukgelden’ van het kabinet in de kassa, hield de directeur een peiling onder haar personeel. Wat bezorgt jullie de meeste stress? Dit is de topvijf: Contact met ouders, gymles geven, zorgleerlingen, alle evenementen organiseren, gehannes met ict. Helder. De middelen om de werkdruk te verlagen zijn daarom besteed aan het inhuren van een vakdocent gym, ict’er, remedial teacher en een ‘eventmanager’. De laatste werkte op mijn lachspieren en zo besloot ik poolshoogte te gaan nemen bij De Grote Reis.

In de lichte hal staat een kleurrijk versierde kerstboom. Dat lijkt normaal maar is het niet. De directeur weet beeldend ‘de beleving’ bij binnenkomst te schetsen van de voorgaande jaren half december. Ze stapt door de hal en kijkt verschrikt alle kanten op: de ruimte was in duisternis gehuld, aan de muren en het plafond hingen gekleurde, knipperende kerstlampjes, uit de luidsprekers schalden kerstliedjes. En dat twee weken lang. Ironisch: ‘Alleen het sneeuwkanon ontbrak.’ Kinderen kwamen elke ochtend ‘stuiterend’ de klas binnen. Aan de leerkrachten om ze te temmen.

De directeur: gewoon is goed genoeg

Marieke: ‘Deden we kinderen hier wel een plezier mee?’ Na deze retorische vraag filosofeert ze: ‘The sky is the limit tegenwoordig. Alles moet groter dan groot. We zijn aan het doorslaan met elkaar, en hebben te weinig stilgestaan bij wat leuk en goed is voor kinderen. Ze komen op maandag vaak doodmoe op school, omdat ook in de weekends alles uit de kast wordt gehaald om hen te vermaken. Ze zouden zich eens een moment vervelen!’

En dus valt er dit schooljaar minder te beleven op De Grote Reis. Er wordt nog wel gefeest, maar niet meer zo vaak en zo uitbundig. Het is de tegennatuurlijke taak van de eventmanager te dimmen in plaats van uit te pakken. Om de werkdruk van de leerkrachten en de stress bij de kinderen te verminderen. ‘Gewoon is goed genoeg’ is nu het credo, ook van het kerstfeest dit jaar, met in de hoofdrol het kerstverhaal ‘Tikai de kerstengel’ over Tikai die als enige engel in ‘gewone’ kleren het eerst de hemelpoort mag betreden.

Tikai de kerstengel

Kerstdienst en kerstdiner mogen blijven, maar de kerstmusical, levende kerststal en kerstborrel voor de ouders zijn van de evenementenlijst geschrapt. Sinterklaas was eerder deze maand ook soberheid troef. Arriveerde hij voorheen in een koets of brandweerwagen, dit jaar schreed hij met zijn roetveegpieten de gymzaal binnen, waar de kinderen hem opwachtten. Was al spannend genoeg. Voor kinderen hoeft al die heisa die volwassenen verzinnen niet.

Op De Grote Reis is de ‘eventmanager’ Nienke, de juf uit groep drie. Sommige scholen schakelen een evenementenbureau in, maar Nienke is dat al in persoon. Sinds de zomer is zij één dag in de week ingeroosterd om alle veertien uitverkoren evenementen dit schooljaar voor te bereiden. Het waren er veel meer. Geschrapt zijn onder meer de carnavalsoptocht met brassband door de buurt, de themaweek inclusief tentoonstelling, de ouderavonden (vervangen door een brochure), sportdag (De Koningsspelen zijn wel genoeg). En niet te vergeten de opa&oma dag. Sommige opa’s boezemden kinderen zo’n angst in met hun (ongevraagde) oorlogsverhalen, dat zij in huilen uitbarstten. De vermaning ‘Stel je niet aan,’ zorgde voor een deuk in het wankele zelfvertrouwen. Gaat niet meer gebeuren.

De eventmanager coördineert alle festiviteiten, maakt een draaiboek, kiest liedjes, zorgt voor het materiaal en overlegt met de Ouderraad over ouderhulp. Leerkrachten kunnen zich bezighouden met hun kerntaak: kinderen onderwijzen. Na vier maanden proefdraaien noteert de directeur al ‘voorzichtig’ een lager ziekteverzuim in vergelijking met voorgaande jaren rond deze tijd.

Event manager Nienke

En de kinderen? Normaal is december een maand vol incidenten, vertelt Marieke. Kinderen die ineens om zich heen gaan slaan, seksueel getinte ‘spelletjes’ doen, in huilen uitbarsten. ‘De een na de ander slaat door. Dit jaar is niemand geflipt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.