ColumnThomas van Luyn

Er moet Thomas van Luyn iets van het hart over de indeling van de Volkskrant

null Beeld Aisha Zeijpveld
Beeld Aisha Zeijpveld

Je moet nooit de hand bijten die je voedt, maar iemand moet het zeggen: de indeling van deze krant zuigt apeballen. Deze monsterlijke papierberg is een labyrint, een zee van katernen en paginanummers die lastiger te navigeren is dan de Straat van Magellaan. Zie ik op de voorkant de belofte dat er een interview in staat met – laten we zeggen – inktviskenner Peter Petersen (wie kent hem niet?), maar er staat geen paginanummer bij. Op zich al nodeloos geheimzinnig, maar vooruit, die staat dan vast wel verderop in de inhoudsopgave. Deze is om onduidelijke redenen op pagina 3 beland, en geeft bijzonder weinig weer over de inhoud van de krant, slechts een kleine bloemlezing van geselecteerde stukken.

Gelukkig zie ik daar een foto van Peter Petersen tussen, en dan bof ik dat ik toevallig weet hoe hij eruitziet, want zijn naam staat er niet bij. Maar wel: ‘P18’. Elk gemiddeld en redelijk opgeleid mens denkt dan dat het interview te vinden zal zijn op pagina 18, maar neen, dat zou toch al te simpel zijn. Bladzijde 18 zit namelijk midden in de economiebijlage. En pas na minutieus door de hele pagina te hebben geplozen, weet ik zeker: hier staat niets, maar dan ook niets over Peter Petersen of over inktvissen. Ik terug naar de inhoudsopgave op pagina 3. Nu zie ik dat daar sommige paginanummers voorzien zijn van de letter P (zoals P18), maar andere niet. Interessant, dat lijkt me een aanwijzing. Maar wat voor een? Was die economiesectie op pagina 18 misschien niet P18 maar een andere 18?

Dus ik op zoek naar paginanummers die met een P beginnen. Die zijn er niet – iets wat ik pas zeker weet na alle paginanummers van de krant drie keer te hebben geïnspecteerd (en de krant van zaterdag, da’s geen dunnetje). Wel constateer ik dat de paginanummering soms midden in de krant opnieuw begint bij bladzijde 1, bizar genoeg. Daarna wordt er een aantal bladzijden logisch doorgeteld, om dan ineens weer te verspringen naar een ogenschijnlijk willekeurig paginanummer. Dat zou betekenen dat die bladzijde 18 (of P18) letterlijk op elke plek in de krant zou kunnen staan, hetgeen het nut van een inhoudsopgave zou reduceren tot nihil. Een aanwijzing is wellicht het woord ‘Opinie’, dat een eindje boven de foto van Petersen staat. Dan zal het interview wel in het opiniegedeelte te vinden zijn, en hoeven we alleen nog maar te weten op welk paginanummer dat katern begint. En daar vinden wij wederom een organisatorische bottleneck, want nee, dat paginanummer wordt niet verklapt. En daarmee is de toevoeging van het kopje ‘Opinie’ geen verheldering, maar een extra hoofdpijndossier.

Nou heb ik er niet voor doorgeleerd hoor, en ik wil niemand in de problemen brengen hier. Maar hoe fokking moeilijk kan het zijn om gewoon te beginnen bij pagina 1, en dan logisch door te nummeren tot het eind? En dat er dan ergens maar één bladzijde 18 tussen zit, eentje maar, gewoon tussen 17 en 19? En dan zeg je in je inhoudsopgave gewoon dat het opiniegedeelte loopt van pagina 16 tot pagina 21. En Kunst van pagina 31 tot 39. Dat moet toch zo in te delen zijn, dat je zo’n katern er nog los uit kunt halen ook, voor hen die graag hun huisgenoten gek maken. Mag allemaal van mij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden