Column Caspar loopt

Er is nog hoop: ook onder de jongeren zijn er enthousiaste ecologen te vinden

Aflevering 226: Wie soorten wil leren kennen, ontdekt dat de natuur overweldigend kan zijn. En heeft af en toe een geweldige ervaring.

Sommige mensen hebben het blijkbaar in zich. Als kind al bracht Linde Slikboer hele vakanties in Zuid-Europa door met het vangen van sprinkhanen. ‘Ik zag het als een roeping.’ Nu is ze 23 en terwijl ik – veel ouder, zacht gezegd - al blij ben dat ik de meeste dagvlinders herken, en wat libellen- planten- en hommelsoorten, weet zij zowat alles thuis te brengen wat we hier zien, op die smalle strook in een griend ten oosten van Gorinchem. Dat varieert van wilde bijen, zweefvliegen, wantsen, kevers tot libellen, toch al gauw honderden soorten.

Toch besloot ze pas na haar studie psychologie om van haar roeping haar beroep te maken. ‘Toen pas ben ik weer gaan kijken: wat vind ik eigenlijk leuk?’ Ze ging rondbellen en ontdekte dat er een vak bestond dat ecologie heette. Ze ging op eigen houtje aan de slag. ‘Ik dacht: dan moet ik ook een specialisme.’ Insecten lagen in haar geval voor de hand, en wilde bijen begonnen net in het nieuws te komen. ‘Ik heb me volledig op de wilde bijen gestort, alle boeken gekocht, alle informatie verzameld. En ik ben gewoon gaan kijken welke bijen er voorkomen in de gemeente waar ik woon.’ Ze ving een bijzondere soort, de kraagbloedbij, ze kwam ermee in het nieuws, en ze kreeg een baan bij het EIS, het Kenniscentrum insecten en andere ongewervelden.

Linde Slikboer bekijkt een wilde bij Beeld Caspar Janssen

Gelukkig kent ze ook het machteloze gevoel dat je kan overvallen op het moment dat je besluit dat je soorten wilt herkennen. ‘Dan wordt natuur overweldigend. Het is oneindig, ontdek je dan. Dat is haast ontmoedigend. Zeker als je ook nog iets wilt leren over gedrag en over hoe alles zich tot elkaar verhoudt.’ Ze had het aanvankelijk met de wilde bijen, de 350 soorten in Nederland, en pas nog met de zweefvliegen. ‘Dat wanhopige gevoel: dit gaat me nooit lukken. Totdat je na een tijdje merkt: ik ken de algemene soorten. Dan wordt het makkelijker, dan zie je ook direct: hé, deze is duidelijk anders dan de soorten die ik al ken. Dat is een geweldige ervaring.’

Er is dus nog hoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden