Opinie

'Er is maar één vraag die ik Willem Holleeder wil stellen'

In het criminele milieu, en daarbuiten, is Holleeder een idool. Maar het idool heeft wel wat uit te leggen, schrijft Yehya Kaddouri. 'Als je de ballen hebt om de populaire jongen te spelen, dan moet je bereid zijn te antwoorden op kritische vragen.'

Willem Holleeder te gast bij College Tour. De kans om mij rechtstreeks te richten tot de persoon die voor mij het symbool is van de Nederlandse Misdaad. Niet Bruinsma, niet Urka, de Hakkelaar of Zwolsman, niet Mink, Hillis of een ander. Bekend bij het grote publiek. Geliefd en gehaat door velen. Je moet kiezen, of je vindt hem niks of je vindt hem top.

Dat had je niet zo bij de andere grote namen uit de Nederlandse misdaadgeschiedenis. Dat waren vooral boeven wier leven zich achter de schermen afspeelde. Met eens in de zoveel tijd een groot proces waarin tonnen aan soft- en harddrugs ter sprake kwamen in rechtszaken.

Godheid
Holleeder is met zijn betrokkenheid bij de geruchtmakendste zaak van de vorige eeuw een legende geworden. De Heineken-ontvoering is onderdeel van de Nederlandse geschiedenis, jazeker. Weet je Willem, toen je nog in Vught zat, was je als een godheid voor de jongens van de jeugdafdeling. Ze riepen 's nachts je naam: 'Willem! Willem!' Je sliep op een paar meter afstand in dezelfde cellen waar wij ook onze jaren sleten. Voor mij en mijn vrienden leefde jij de droom die wij najaagden: absolute vrijheid, los van de wet, geld en macht, verandering brengen in alles, mogelijk maken wat anderen voor onmogelijk houden. Machtige dromen van ambitieuze mensen. Met je vrienden overal op pad, het avontuur levend op weg naar de top. Dat deed jij met Cor, Frans, Martin en Jan toen je Heineken en Doderer in die loods vasthield.

Ik las in de jeugdgevangenis letterlijk elk misdaadboek. Ik verslond boeken en het ene bijna heilig geworden boek bleef voor mij en de jongens van de jeugdgevangenis verboden literatuur. De Heineken Ontvoering hadden ze niet in de gevangenisbibliotheek. Dat mochten we niet lezen. Pas jaren later wist ik het op een dagje verlof binnen te smokkelen in Den Hey- Acker, de jeugdgevangenis van Breda. Geleend in Rotterdam bij de bibliotheek. Van het station naar de inrichting fietste ik de longen uit mijn lijf. Ik las het en genoot van elk avontuur dat jij in die tijd moet hebben meegemaakt.

Het boek ging de hele groep rond. Je hebt iets magisch, er is iets in je manier van doen en denken dat haast betoverend werkt. Het Vespaatje dat je reed, werd meteen een hype onder alle lagen van de bevolking.

Er zijn jongens en meiden met de ballen verstand van wat zich afspeelt in de Nederlandse misdaad, die de grote namen uit de woonwagenwereld niet kennen, die de tientallen legendes niet kennen. Van een Juliet Bende nooit gehoord hebben. Het doet er niet toe. Maar jij, Holleeder, was niet alleen de held voor ons in de jeugdgevangenis.

Effect
Laatst in de Koepel van Breda zat ik met je goede maatje Moppie R., wat leden van Satudarah en hun president, de familie Kraus en nog wat andere bekende jongens uit het milieu. Als jouw kop op de tv verscheen, dan was het de Neus dit en de Neus dat. Jij betovert en bespeelt velen. Alsof ze de braafste jongetjes van de klas waren, volgden brede Satudarah-kerels het nieuws over jou. Dat effect heb jij op mensen.

En nu, nu ga je naar College Tour. Je verheugt je op de vragen die studenten je zullen stellen. Als student vind ik dat ik ook het recht heb om jou een prangende vraag te stellen. Je eeuwigdurende heldendom staat met deze vraag op het spel. Ik heb een vraag aan jou en ik wil dat je die in alle eerlijkheid beantwoordt. Je hebt je advocaat hier echt niet voor nodig.

Het is vrij simpel, het antwoord kan uiteraard belastend zijn, maar als je de ballen hebt om de populaire jongen te spelen, dan moet je bereid zijn te antwoorden op kritische vragen. Er is meer dan de verheerlijking van misdaad en het Holleeder-leven.

Mijn vraag is niet of geld je wel of niet gelukkig maakt. Het interesseert me geen flikker of je de Euromast wilt bezitten of hoever je materiële ambities reiken. Dit is College Tour en ik hoop dat ze je een andere vraag tig keer stellen. Een vraag over een van de andere Heineken-ontvoerders, je eigen maatje, de jongen met wie je door het leven trok en met wie je je avonturen hebt beleefd. Het uit de weg ruimen van je oude vrienden is namelijk een onvergeeflijke zonde die vroeg of laat je eigen ondergang betekent. Zo werkt het leven. Wat ik wil weten, is of jij, Willem, die goeie ouwe Cor van Hout om het leven hebt gebracht.

Yehya Kaddouri is student bedrijfseconomie en auteur van Lach met de duivel, over het leven in de (jeugd-)gevangenis en zijn (de-)radicalisering. Hij heeft veroordelingen op zijn naam voor een terroristisch misdrijf, wapenbezit en hennepteelt. Zijn bachelorscriptie Gelukkig door Geld, Marlboro en Mercedes gaat over rijkdom en geluksgevoel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden