ColumnPeter Buwalda

Er is een trend: met de mensen in wie ik me verdiep loopt het verkeerd af

Omdat ik weinig zin had om dit stukje te gaan tikken – ik ben geen specht, namelijk, al vrees ik het ergste voor een volgend leven – bekeek ik nogmaals de groepsfoto van De Bezige Bij.

Al die koppen, haha.

Mijn oog bleef haken aan Jules Deelder, die er curieus op staat: op zo’n boekentrapje voor de hoogste schappen, kaarsrecht, ten voeten uit, als een pilaarheilige. Misschien was het toch Madame Tussauds?

Deelder bestuderend moest ik denken aan wat Leon Verdonschot lang geleden over hem schreef, de precieze formulering ben ik kwijt, maar het kwam erop neer dat wanneer Deelders bril op een barkruk zou liggen, hij erop af zou stappen om te vragen of de bril iets wilde drinken, een gin of iets anders – om dan pas te merken dat het niet Jules Deelder was, maar zijn bril.

Dat wilde ik even nalezen, dus zocht ik ernaar op internet, maar ik stuitte op iets heel anders, dat begrijpt u.

‘Jet’, brulde ik onderaan de trap, ‘moet je nou toch horen.’

Het gebeurde me vaker, deze week. Dat het juist met de mensen in wie ik me verdiepte verkeerd afliep. Ja, dat was wel de trend.

Neem Menno Snel, van wie ik eigenlijk nog nooit gehoord had. Het ging zo, ik zat te eten met mijn oud-huisgenoten, Elsink en dr. Arnie (tevens mijn lijfarts en jaarclubg’noot), en we kregen het over studiegenoten die het verder hadden geschopt dan wijzelf, een soort positief roddelen – het kan, het gebeurt. Menno Snel, zeiden Elsink en Arnie, die deed zijn naam eer aan, wat een razende carrière had hij gemaakt, zeg, wat een kei in zijn vak, daar waren ze het roerend over eens – dus ik ook maar.

‘Ja, Menno,’ mompelde ik, ‘het zat er altijd al in, natuurlijk.’ Wie was hij? Geen handbalster, leek me.

‘Ja’, zei Elsinky, ‘al heeft hij het wel zwaar, momenteel.’

‘Zeker’, zei ik, ‘maar dat hoort erbij.’

‘Hoort erbij, hoort erbij’, zei dr. Arnie, ‘dat gedoe met die kinderopvang, logisch dat die ouders razend zijn, natuurlijk.’

‘Dat zéker’, zei ik geschrokken. ‘Ik zou ook razend zijn.’ Was Menno betrapt op pedofilie? Ónze Menno?

Pas op weg naar huis ontdekte ik dat Snel staatssecretaris was, nota bene van de Blauwe Smurf. Had ik moeten weten. Maar wat las ik nu – hij trad af!

‘Jongens,’ appte ik naar de jongens, ‘hebben jullie het al gehoord, Menno treedt af. Nou ja, zat eraan te komen.’

Was dit maar alles. Maar nee, bad vibes bleven komen. Al een jaar ofzo staan Jet en ik tijdschriften te lezen in Albert Heijn. Eerst kopen we veel groenten, veel druiven en veel amandelmelk, en daarna rusten we uit in de bladenhoek. Daar staat al maanden een display met Heart of a Lion erin, de autobiografie van Memphis Depay. Ik ben dol op Memphis, hij gaat ons Europees kampioen maken, hij maakt steeds betere goals. Toch ging een boek over zijn hart me lange tijd wat ver. We maakten wel eens een grapje over de titel. Maar ineens kocht ik het!

‘Wat doe jij nou?’, vroeg Jet.

‘Zie je toch!’

Thuis, nog voor ik mijn nieuwe aanwinst kon openslaan, bereikte ons het droeve nieuws over Memphis’ afgescheurde kruisband. Moet ik mezelf iets aanrekenen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden