Enige hoop op CO2-reductie is onszelf opnieuw uitvinden

Het was een fris weekje, maar 2014 ligt nog steeds op koers om het warmste jaar van de laatste eeuwen te worden. En niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Gletsjers smelten, de toendra ontdooit, de zeespiegel stijgt. Waarschijnlijk is de belangrijkste oorzaak onze uitstoot van koolzuurgas, waarvan de atmosfeer inmiddels meer bevat dan ooit sinds er mensachtigen bestaan.

En het vervelendste is: we kunnen er momenteel niets aan doen.

Dat is de sombere conclusie van Ross Koningstein en David Fork, die voor Google aan een project werkten met de naam 'RE < C'. Het liep van 2007 tot 2011 en had als doel een duurzame energiebron te ontwikkelen die net zo goedkoop zou zijn als kolen. Dat is niet gelukt: na jaren ploeteren moest het team accepteren dat een groene concurrent voor kolen met de huidige technieken niet mogelijk was.

Maar het wordt nog erger. Vorige maand publiceerden de twee namelijk een artikel met de volgende conclusie: zelfs al hádden ze zo'n heilige graal gevonden, en de wereld zou dus grotendeels kunnen stoppen met kolen, dan nóg zou het percentage CO2 in de atmosfeer niet afnemen. Met andere woorden: ook in het onhaalbaar gebleken droomscenario van hun eigen project zou de klimaatverandering niet zijn gestopt.

Het inzicht van Koningstein en Fork is niet nieuw: de Deense onderzoeker Bjørn Lomborg schrijft al jaren, ook in deze krant, dat klimaatverandering weliswaar een groot probleem is, maar dat investeren in windmolens zo'n beetje de minst efficiënte manier is om de wereld te verbeteren. In de New York Post las hij onlangs Obama de les, die 3 miljard dollar heeft gereserveerd om ontwikkelingslanden te helpen klimaatverandering tegen te gaan.

Met 3 miljard dollar, zo rekent Lomborg voor, kun je 300 miljoen kinderen van hun wormen afhelpen, drie miljoen mensen behoeden van malaria, of dertig miljoen kinderen redden van ondervoeding. Of, zoals Obama dus doet, je koopt er windmolens en zonnepanelen voor, waarmee je de verwachte klimaatopwarming in het jaar 2100 met twee uur kunt vertragen.

Twee uur.

En onze regering? Die is nog veel gekker. Die investeert voor een half miljard in grote elektrische auto's die extra benzine verbranden om al die accu's mee te zeulen. Die belooft honderden miljoenen aan subsidie voor het vervangen van prima werkende windmolens. Die sluit een energieakkoord dat tientallen miljarden gaat kosten en gegarandeerd geen enkel meetbaar effect op het klimaat zal hebben.

Volgens Koningstein en Fork is onze enige hoop een totaal andere manier van energie-opwekking. Een manier die in één klap alles verandert, en waarbij zelfs CO2 uit de atmosfeer wordt gehaald, in plaats van andersom. Niemand weet of zoiets ooit gevonden wordt, maar het is de enige kans. Dus: wie het klimaat écht belangrijker vindt dan de kindjes in Afrika, moet al zijn geld investeren in onderzoek. Niet in windmolens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.