ColumnSheila Sitalsing

En toen ging de discussie over de terugkeer van de Jodenster en over het verschil tussen kunnen, willen en zullen

null Beeld

Of kunnen ook willen is, en of kunnen ook zullen is: daar valt dus grondig van mening over te verschillen.

Want er komt een aanscherping van de Wet wapens en munitie aan, en in het wetsvoorstel schreef de regering maanden geleden dit: om te bepalen of iemand in aanmerking komt voor een wapenvergunning ‘kan de korpschef persoonsgegevens verwerken waaruit ras of etnische afkomst, politieke opvattingen, religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen kunnen blijken, alsmede gegevens betreffende gezondheid, strafrechtelijke veroordeling of strafbare feiten.’ Dat is nodig, zo lichten ministers Grapperhaus (Veiligheid) en Schouten (de jacht) toe, want ‘risicofactoren voor wapenbezit zijn divers’.

Een aantal Kamerleden van onder meer CDA en D66 stelde onlangs in het parlement kritische vragen over deze passage, want hoezo zouden ras of geloofsovertuiging een rol moeten spelen bij de toekenning van een wapenvergunning, en hoe is de regering van plan om willekeur en misbruik van deze persoonsgegevens te voorkomen. Uitstekende vragen, waar binnenkort een antwoord van de regering op komt.

De Autoriteit Persoonsgegevens, die eind vorig jaar al over de wet adviseerde, vroeg zich ook al af of het wel nodig is, deze ijver van het kabinet om informatie te verzamelen die weleens tot massavervolgingen heeft geleid.

Kennelijk zijn ambtenaren die de zaak van nabij volgen er niet helemaal gerust op dat alle kritiek ergens toe zal leiden – een aanpassing van de gewraakte passages over ras bijvoorbeeld – en zo kon het komen dat de pers wakker werd geschud, want de luis in de pels van de macht mist ook weleens wat.

Die omissie maakte de Volkskrant gisteren dubbel en dwars goed met de kop ‘Registratie van religie en ras wapenbezitters’. Eerste zin: ‘Het kabinet wil van iedereen die een wapenvergunning aanvraagt of verlengt voortaan vastleggen wat het ras of de etnische afkomst is.’

En toen ging de discussie dus over de terugkeer van de Jodenster en over het verschil tussen kunnen, willen en zullen.

Want volgens het ministerie van Justitie gaat het slechts om kunnen, indien nodig. Volgens het ministerie gaat de politie niet van iedereen die een wapen wil dragen in een register noteren of ze negroïde zijn, of joods-orthodox, of dat ze weliswaar het CDA aanhangen, maar dan het barmhartige CDA en niet het opportunistische CDA dat met de PVV in bed kroop. Volgens het ministerie wil het kabinet dat ook helemaal niet. Volgens het ministerie moet de politie de mogelijkheid hebben om alle informatie te gebruiken die ze min of meer toevallig tegenkomt in een onderzoek naar iemands antecedenten. Informatie over sympathie voor neonazi’s of gewelddadige religieuze fanatici, bijvoorbeeld, waaruit ook zou kunnen blijken wat iemand gelooft of waar hij vandaan komt. Om die gegevens te mogen gebruiken, (de concept-wetstekst heeft het over ‘verwerken’, wat impliceert dat de informatie wordt opgeschreven in het dossier) moet er een wettelijke basis zijn. Volgens het ministerie gaat de politie daar ‘uiteraard zorgvuldig mee om’.

Toen ik dat las, werd ik pas echt ongerust. Want sinds wanneer is de politie in dit land – etnisch profileren, valse bekentenissen afdwingen – ‘uiteraard zorgvuldig’? Het is de hamvraag: vertrouwen we erop dat de overheid en al haar uitvoeringsinstanties dit soort zinnetjes in wetsteksten nooit tegen ons zullen gebruiken? Als zelfs de coalitiepartners daar bezorgde vragen over hebben, is er stront aan de knikker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden