En nu Borghouts nog

Commissaris Harry Borghouts van Noord-Holland zit nog altijd in de ontkenningsfase. Volgens hem was er geen aanleiding voor het College van Gedeputeerden, het dagelijks bestuur van de provincie, om af te treden. Zelf blijft hij gewoon zitten.


Of de Provinciale Staten van Noord-Holland, die maandag vergaderen, met het aanblijven van Borghouts kunnen leven, is nog maar de vraag. De eigenzinnige commissaris heeft in ieder geval aan de gekozen volksvertegenwoordigers van Noord-Holland nog veel uit te leggen.

Borghouts (GroenLinks) speelt samen met VVD-gedeputeerde Hooijmaijers de hoofdrol in de affaire van het roekeloos bankieren met Lehman Brothers en Landsbanki, dat Noord-Holland vrijwel zeker 78 miljoen euro gaat kosten. Niet alleen blijven de twee bestuurders ontkennen in gebreke te zijn gebleven, zij verzetten zich ook tegen de conclusies van het onderzoek dat door Provinciale Staten is uitgevoerd.

Uit dat rapport blijkt dat Gedeputeerde Staten zich niet hebben gehouden aan de provinciale Verordening Financieel Beheer en aan hun eigen financieringsregels. Het toezicht op de betrokken ambtenaren – die niet waren toegerust voor hun taak – was volstrekt onvoldoende, waarvoor gedeputeerde Hooijmaijers de eerste verantwoordelijkheid droeg. Maar de onderzoekscommissie maakt ook commissaris Borghouts het verwijt dat hij persoonlijk als controleur is tekort geschoten.

Hooijmaijers werd door zijn eigen VVD-fractie gedwongen zijn biezen te pakken. Hij bekende geen schuld, maar wilde toch het signaal afgeven dat het verlies van 78 miljoen gemeenschapsgeld een ernstige zaak is. Het voltallige college sloot zich daarbij aan en trad af. Het gevolg hiervan is dat de coalitie van VVD, PvdA, CDA en GroenLinks de confrontatie met de oppositie, die maandag ongetwijfeld een motie van wantrouwen zou hebben ingediend, uit de weg gaat.

De verdediging van Borghouts dat hij en zijn mede-bestuurders geen blaam treft, overtuigt niet. In de eerste plaats verschuilt Borghouts zich achter de Wet financiering decentrale overheden, die niet is overtreden. Maar Noord-Holland en Groningen waren wel de enige provincies die zich verscholen achter de regeltjes. De andere provincies hebben een veel strenger regime voor beleggen en kasbeheer opgesteld. Dit deden zij naar aanleiding van de Ceteco-affaire in Zuid-Holland, waar de provincie onverantwoord bankierde door leningen aan bedrijven te verstrekken en in aandelen te beleggen .

Vervolgens beklaagt Borghouts zich over het onderzoeksrapport, dat volgens hem geen rekening heeft gehouden ‘met het feit dat door de kredietcrisis de hele wereld in brand stond’. Er worden volgens hem conclusies getrokken met de kennis van nu, in plaats van met de kennis van toen. Nu is het laatste woord nog niet gezegd over de passieve rol van De Nederlandse Bank. Maar professionele beleggers hadden uit beschikbare informatie kunnen weten dat het met IJslandse banken niet goed zat.

Borghouts’ gezag staat op het spel. In de komende Statenvergadering zal hij alsnog tot inkeer moeten komen. Noord-Holland kan zich geen commissaris veroorloven die zijn kop in het zand blijft steken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden