columnLoes Reijmer

En daar sloop verzet tegen abortus De Vooravond binnen

Plotseling zag ik het. Zo gaat dat dus met een glijdende schaal. Zo klinkt het als mensen zeggen dat het heus heel belangrijk is, zo’n verworven recht. Nee, nee, echt. Héél belangrijk. Hadden ze al gezegd dat ze ‘er helemaal voor’ zijn? Dat ze het belang van de vrouw ‘natuurlijk van harte’ ondersteunen? Mooi, want er was wel een ‘maar’, een nogal belangrijke ‘maar’ blijkbaar, een ‘maar’ die helemaal niets zei over de geïnterviewde en des te meer over de persoonlijke obsessietjes van de presentatoren.

Donderdag was Rebecca Gomperts te gast in De Vooravond, de talkshow die in de plaats is gekomen van DWDD. De Nederlandse arts en abortusactivist is door Time Magazine verkozen tot een van de honderd invloedrijkste mensen ter wereld. Ze is ‘een baken van hoop’, aldus het blad, ‘omdat ze staat voor het principe dat een veilige abortus een mensenrecht is’. Gomperts helpt vrouwen die ongewenst zwanger zijn en geen toegang hebben tot een kliniek, om welke reden dan ook. Nog altijd belanden elk jaar wereldwijd zeven miljoen vrouwen met bloedingen en verwondingen in het ziekenhuis na het ondergaan van een illegale abortus. Gomperts’ werk is hard nodig – terecht dat zij door Time op een voetstuk is geplaatst.

Opeens werd Matthijs van Nieuwkerk node gemist. Die had zich wel raad geweten met een Nederlander die erkenning krijgt in het buitenland. Tussen de parade aan superlatieven door zou er misschien weinig tijd zijn om zijn vragen te beantwoorden, maar alles beter dan het irrelevante eenrichtingsverkeer in De Vooravond.

Presentatoren Renze Klamer en Fidan Ekiz vonden, nogmaals, de keuzevrijheid héél belangrijk. Maar kon het gesprek over abortus niet wat neutraler worden gevoerd? Aan de ene kant had je de anti-abortusactivisten die plastic foetussen door de brievenbus duwden en aan de andere kant, nou ja, ‘het feest van de progressiviteit’, aldus Klamer. ‘De feestelijke stemming eromheen is wel een beetje gek’, vulde Ekiz aan.

De twee hadden ooit een column gelezen, daar kwam het eigenlijk op neer. ‘Blijf de details van abortus bediscussiëren’, luidde de kop van een column die Rosanne Hertzberger vorig jaar schreef en die nu meerdere keren werd aangehaald. Zij noemde de grens van 24 weken ‘nattevingerwerk’ en hekelde vrouwen die ‘een rondedansje’ zouden doen om hun abortus. De eerste vrouw die swingend de kliniek verlaat moet nog zwanger worden, lijkt mij, maar duidelijk is waar de feestobsessie van de presentatoren vandaan kwam.

Die valse voorstelling had wel een functie, want door twee uitersten te schetsen, belandden de interviewers in het redelijke midden. En daar was plotseling alles bespreekbaar. ‘Een verschil is natuurlijk of iemand zwanger wordt door slechte voorlichting of door verkrachting’, mijmerde Ekiz. Klamer wilde het over ‘de grenzen’ hebben, waarop regisseur Martin Koolhoven, ook aan tafel, aan Gomperts vroeg of ze ook een foetus van negen maanden zou aborteren. Zo slopen de argumenten en angstbeelden van de anti-abortuslobby het zelfverklaarde redelijke midden binnen.

Pijnlijk was dat deze medisch-ethische luchtfietserij nauwelijks op het werk van Gomperts van toepassing is. Zij begeleidt vrouwen bij het krijgen en nemen van een abortuspil, een behandeling tot twaalf weken. Als zwangeren die op tijd kunnen krijgen, dan hoeft er helemaal geen sprake te zijn van latere en dus ingrijpendere behandelingen. Eigenlijk kwamen de mensen die ze helpt überhaupt niet aan bod in het gesprek. ‘Vrouwen in Amerika die geen toegang hebben tot de gezondheidszorg, die uit huis zijn gezet en in hun auto slapen, een meisje uit Dubai dat wil vluchten voor haar familie’, zei de arts begin dit jaar in Het Parool over de duizenden mails die ze ontvangt. ‘Het blijft me raken.’ Daar had het over moeten gaan natuurlijk, maar aan deze talkshowtafel staarden de presentatoren liever naar hun eigen navel. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden