VerslaggeverscolumnAriejan Korteweg in Den Haag

Ellen Grigoleit begon bij de PvdA-fractie in haar glorietijd en zag de fractie krimpen tot negen zetels

null Beeld

Bij haar vertrek vorige maand had ze een voorlichter laten weten dat er misschien een journalist was die met haar wilde praten. Die voorlichter keek bedenkelijk. Kijk wel uit met wat je zegt, had hij gewaarschuwd. Ging ze dus mooi niet doen. Ze had het hem expres verteld, gewoon omdat ze daarvan verkleuren. Al die voorlichters zijn de dood in de pot.

Ellen Grigoleit was 34 jaar medewerker van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer, hooguit een enkele bode of portier misschien die nog langer in het Kamergebouw werkt. Ze herinnert zich nog dat ze Joop den Uyl met Wim Kok door het gangetje bij de rode loper zag lopen. Ze stond er bij toen Dick Dolman de strijd om het Kamervoorzitterschap verloor van Wim Deetman, in de Oude Zaal was dat.

Als journalist kon je bij haar fijn komen aanwaaien. Ze had altijd verhalen en voelde de stemming goed aan. En nu is ze met pensioen. Of ze er blij mee is? Ze kan het nog niet zeggen.

CPN-gezin

We zitten aan de eettafel bij haar thuis, omringd door haar schilderijen, grote doeken van frivole dames met een Franse inslag. Ze komt uit de Mercatorbuurt in Amsterdam-West. Een CPN-gezin, waar op zaterdag een stem in het portiek klonk: ‘De man van de Waarheid is er.’ Later ging ze, voor de liefde, in Den Haag wonen.

Toen ze bij de PvdA begon, had ze net haar derde kind gekregen. Ze ging voor Kamerlid Margot Vliegenthart werken. Bij de pilaren, waar nu GroenLinks zit, was een informeel café. In die begintijd was het daar elke donderdagmiddag drinken, en dan naar Nieuwspoort.

In ’94 werd alles anders. Kok had z’n ideologische veren afgeschud, Felix Rottenberg bracht een nieuwe groep parlementariërs: Rob Oudkerk, Rick van der Ploeg, Adri Duivesteijn. ‘Daar is mijn serieuze interesse voor politiek ontstaan’, zegt ze. ‘Er kwam dynamiek, er werd wat van je geëist, er was reuring. Ik genoot ervan.’

Rechtvaardigheidsgevoel

‘Zoek je iemand die je op zijn knieën bewondert, dan moet je mij niet nemen’, had ze tegen Oudkerk gezegd, toen die een medewerker zocht. Dat werkte, ze ging met hem mee als hij voor spreekbeurten het land in ging. ‘Een heel drukke man’, herinnert ze zich. En heel inspirerend. Alles wat hij zei en deed nam ze in zich op. ‘Toen is m’n gevoel voor rechtvaardigheid ontstaan.’ Met de komst van de nieuwelingen was het meteen gedaan met de wilde tijden. ‘Als het werk om zes uur klaar was, gingen ze naar huis. Ook omdat de meesten niet uit de politiek kwamen.’

Na Oudkerk kwam Khadija Arib, dat was in 2002. Ellen Grigoleit is bijna tot het eind haar medewerker gebleven. Toen Arib Kamervoorzitter werd, verhuisde ze mee naar het voorzitterskantoor. ‘Dat was geen succes. De voorzitter heeft een club die alles regelt. Je kan er helemaal niks.’

Ellen Grigoleit Beeld
Ellen Grigoleit

Dadels en noten

Maar eerst kwam in 2012 nog die grote fractie onder leiding van Diederik Samsom, een heel behoedzaam gezelschap. Grigoleit hield Arib, en kreeg er de Groninger Tjeerd van Dekken bij en de Limburger Selçuk Öztürk, die voor iedereen dadels en noten meebracht. Of wortels, als hij weer eens aan de lijn was. ‘Prachtig clubje, zo verschillend.’ Voordat hij definitief terug naar Limburg ging, vertelde Öztürk dat hij van haar had geleerd niet zo boos te doen over Zwarte Piet. ‘Dat vond ik mooi’, zegt Grigoleit. ‘Gek, je staat er niet bij stil dat je invloed kunt hebben.’

Lief en lastig. Dat zijn de woorden die ze voor Arib heeft. ‘We hebben allebei een harde kop, we hebben veel geschreeuwd. Maar ach, het is Khadija, ze heeft zoveel goeds gedaan.’

52 Kamerleden telde haar eerste fractie. Bij haar vertrek waren er nog maar negen over. Hoe het nu verder moet met de PvdA? ‘Geen idee, zet dat er maar in. Een fusie met GroenLinks dan maar, ik ben zo bang dat links ten onder gaat. ik wil vuur zien, passie. Dat iemand op tv komt en dat ik denk: die staat er voor mij.’

Als ze een tip mag geven: begin weer een ombudsteam en doe minder voorlichters. Kunnen ze haar ook niet zeggen dat ze voorzichtig moet zijn met journalisten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden