Media inCuraçao

Elke ochtend in de ban van dokter Izzy

Ook Curaçao zit gekluisterd aan radio en tv voor de overheidsbriefings over het coronanieuws. Met een hoofdrol voor een markante epidemioloog, ziet correspondent Kees Broere.

Een leeg strand in Willemstad.Beeld ANP

Soms heeft-ie niks te melden. Dan luisteren we met z’n allen ademloos, terwijl ‘dokter Izzy’ uitgebreid de tijd neemt om ons te vertellen dat hij niets te melden heeft, maar het toch nodig vindt ons het een en ander te vertellen. Nog eens te vertellen, desnoods. En dat alles doet hij meesterlijk.

Op tv en radio, maar zeker ook via Facebook: vrijwel elke dag schakelen veel mensen op Curaçao om half twaalf in de ochtend in om de laatste corona-ontwikkelingen op het Caribische eiland te vernemen. De overheid organiseert op dat tijdstip een briefing, zonder vragen van de pers, of twee keer per week een persconferentie.

Hoogmis

Vroeger gingen mensen, voordat zij naar school of werk gingen, even naar de ochtendmis. Toen heel veel inwoners gedwongen thuis zaten, leek dat ritueel vervangen door de dagelijkse hoogmis van de overheid. Bij het ‘altaar’ staat meer dan eens de premier zelve, Eugene Rhuggenaath. Maar de belangrijkste rol is toch weggelegd voor de overheidsepidemioloog, Izzy Gerstenbluth.

Hij zal ergens in de zestig zijn, deze Jaap van Dissel van Curaçao. Elke dag is zijn haar een beetje langer en witter. En elke dag drukt hij ons op het hart dat wij het met z’n allen hartstikke goed doen, dat het natuurlijk verre van leuk is, zo’n rigide lockdown, dat we natuurlijk liever naar de kroeg of een dansfeest zouden gaan, maar dat dat toch écht, écht nog even niet kan, beste mensen.

Gerstenbluth, nazaat van Oost-Europese joden die generaties geleden op het eiland neerstreken, heeft een manier van spreken die je bijna wel móét innemen voor zijn boodschap, hoe deprimerend die soms ook is. En nu hij ongewild in het centrum van de corona-aandacht is komen te staan, blijkt dat hij er eigenlijk nog veel schik in heeft ook. Het ‘Theater Gerstenbluth’ stelt zelden teleur.

Baard

‘Probeer niet aan je gezicht te komen’, zegt de man die vrijwel voortdurend aan zijn baard plukt, over zijn voorhoofd strijkt en denkbeeldige pluisjes van zijn kaken haalt. Ook dat wordt hem vergeven. Want hij kan het zo goed uitleggen allemaal. Als hij bijvoorbeeld duidelijk wil maken hoe het aantal besmettingen uit de hand kan lopen (wat nu zeker niet het geval is), tekent hij op een bord een hoekige figuur die het wulps gevormde Curaçao moet voorstellen, en begint steeds enthousiaster zo veel strepen en punten te zetten, dat we het allemaal meteen snappen. Hier dreigt chaos en verdoemenis. Keda na kas!, blijf thuis! Dat alles krijgen we te horen in een opgewekte mengeling van Papiaments, Nederlands en Engels. Liefst met alle drie de talen in één zin.

Gerstenbluths sardonische gevoel voor humor komt hem ook van pas in de omgang met zijn ‘bazin’ Suzy Römer, de soms wat pompeuze minister van Volksgezondheid. De epidemioloog heeft een gezonde hekel aan autoriteit en toont dat juist door zich quasi-onderdanig op te stellen. ‘Zeg ik dat zo goed, mevrouw? Ik bedoel, mevrouw de minister?’

Tiki tiki

Die vraag kwam op naar aanleiding van een chic woord dat door iemand is geïntroduceerd: ‘poulatinamente’. Een chique vertaling ervan zou ‘gradueel’ zijn: ‘we proberen de beperkende maatregelen poulatinamente te verlichten.’ Maar aan chique woorden heeft Gerstenbluth ook een broertje dood. Dus gingen we allemaal ‘tiki tiki’ zeggen.

Dat klinkt een stuk minder erg. En zie, het werkte. Vanaf vandaag zijn we, tiki tiki, weer vrij.

Kees Broere is correspondent in Willemstad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden