De week van de hoofdredacteurPieter Klok

Elke dag balanceren we tussen alarmisme en geruststelling

Het bericht werd ontvangen als een regenbui na een lange periode van droogte. ‘Vrouw bevalt van enorme baby’, stond er dinsdag op de website van De Telegraaf te lezen, tot vreugde van mijn huisgenoot. Eindelijk een bericht dat niet over corona ging, eindelijk een bericht uit de wereld van gisteren toen alles nog normaal was, toen we ons nog druk maakten over de boeren en hun stikstof, of over de maximumsnelheid.

Ook ter redactie smachten sommigen naar nieuws uit die goede oude tijd, drie weken geleden. Hadden we misschien belangstelling voor een groot stuk over Forum voor Democratie, vroeg de chef Den Haag zich af. Een jaar na de grote overwinning bij de provincialestatenverkiezingen was het een goed moment om de balans op te maken. Wilden we echt geen verhaal over de oud-papiermarkt die is ingestort, drong de chef Economie begin deze week nog voorzichtig aan. Onze lezers wilden wellicht toch ook over iets anders lezen dan het virus.

Normaliter proberen we te voorkomen dat de hele krant over één onderwerp gaat, maar in dit geval is dat vrijwel onmogelijk. Het coronavirus beïnvloedt het leven wereldwijd in al zijn facetten. Je kunt dus bijna geen onderwerp meer behandelen zonder het te noemen. We hopen dat we op enig moment weer onderwerpen kunnen agenderen die met het coronanieuws kunnen concurreren, want dat zou betekenen dat de crisis aan het luwen is, maar de voortekenen zijn niet gunstig.

In de berichtgeving proberen we oog te hebben voor zowel het menselijk leed als de menselijke veerkracht. We hebben er vanaf het begin naar gestreefd niet te alarmistisch te zijn, maar soms vinden we dat we juist wel alarmistisch moeten zijn, bijvoorbeeld als de correspondent Italië meldt dat het virus toch echt veel erger is dan wij denken. 

Mark Rutte spreekt het volk toe over de coronacrisis.Beeld Arie Kievit

Het hoofd koel en het hart warm is mijn levensmotto, maar dat is nog nooit zo lastig geweest als nu. Het warme hart wil vooral meeleven met alle huidige en toekomstige slachtoffers en vindt dat we er alles aan moeten doen om slachtoffers te voorkomen, het koele hoofd vraagt zich af of de ingrijpende maatregelen die nu genomen worden, uiteindelijk niet veel meer schade aanrichten dan het virus zelf. Als de verzorgingshuizen worden gesloten, zegt het koele hoofd: verstandig, want daarmee worden sterfgevallen voorkomen, en vraagt het warme hart zich af of het middel (onze ouderen alleen achterlaten) niet veel erger is dan de kwaal.  

Elke dag opnieuw proberen we de zin van de onzin te scheiden en balanceren we tussen alarmisme en geruststelling, allemaal in de hoop dat we als samenleving uiteindelijk doen wat verstandig is en ons niet al te zeer laten leiden door irrationele angsten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden