ColumnAaf Brandt Corstius

Elk land kan een coronaloos eiland aanwijzen, waar je onbezorgd kunt kamperen, wandelen en knuffelen

null Beeld

Door corona ben ik beter geworden in out of the box denken. Zo bekeek ik dit weekend met mijn gezin de film Cast Away, en die bracht me meteen weer op een idee. Cast Away, uit 2001, is een van de beste films ooit gemaakt. Hij gaat over een man, gespeeld door Tom Hanks, die na een vliegtuigramp aanspoelt op een onbewoond eiland.

Hoewel ik zoals altijd bij het bekijken van deze film volledig door het verhaal werd verzwolgen, betrapte ik mezelf ook op een zijgedachte, namelijk: op dat onbewoonde eiland heeft niemand corona.

Ik wil niet zeggen dat Tom Hanks een geluksvogel was dat hij daar in zijn eentje aanspoelde en zich jarenlang moest zien te redden, en dat terwijl hij op het moment van aanspoelen ook nog kiespijn had – maar hij kon er in elk geval geen corona oplopen.

Dit bracht mij op het idee van het coronaloze Waddeneiland. Ik denk zelf aan Rottumerplaat. Je mag er alleen op als je al corona hebt gehad. Dan kun je er lekker kamperen, wandelen, knuffelen – het begint nu als een angstaanjagende jarenzeventigvakantie te klinken, maar ik vind het ook prima als je er dagenlang tv gaat kijken. Het coronaloze Waddeneiland moet gewoon een plek zijn waar je in alle rust kunt rondlopen zonder de hele tijd aan dat virus te denken.

In de zomer vindt op het coronaloze Waddeneiland een festival plaats voor jonge mensen die al corona hebben gehad. Die mogen dan een week lang over elkaar heen dansen en zich dronken een heel grote buil vallen en al die andere dingen doen waar ze zo van houden. Ook weer: zonder zorgen.

Elk land kan een coronaloos eiland aanwijzen, want elk land heeft wel een stuk water met een eiland erin.

Mijn andere idee is de astronautenhelm. Die zag ik als beschermmiddel tegen corona een keer heel kort voorbijkomen op internet, maar ik heb hem daarna nooit meer teruggezien. Ik zou het helemaal geen punt vinden om naar de bioscoop, het theater en de disco te gaan met een astronautenhelm op mijn hoofd. Als ik mag kiezen tussen nooit meer naar de bioscoop of naar de bioscoop met een astronautenhelm op, dan weet ik het wel. Je moet wel even zorgen dat je van tevoren hebt gegeten en gedronken.

Na de avondklok zou je ook gerust een wandeling kunnen met een astronautenhelm op. Ik denk zelfs dat het straatbeeld er aanzienlijk van zou opknappen: astronautenhelmen zijn veel minder unheimisch dan mondkapjes.

En als u nu denkt, jij wordt gek: dat is waar. Tom Hanks werd ook gek op dat onbewoonde eiland, en hij praatte er jarenlang tegen een volleybal. Maar dat was wel de enige manier om het daar te redden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden