LEZERSBRIEVEN

Elfstedentocht 2021 biedt hoop in gure tijden

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 9 februari.

Op de route van de Elfstedentocht in Hindelopen is de route al geveegd. Beeld Harry Cock/de Volkskrant
Op de route van de Elfstedentocht in Hindelopen is de route al geveegd.Beeld Harry Cock/de Volkskrant

Brief van de dag: Elfstedentocht 2021

Hier aan de Friese Waddenkust, op een paar kilometer van ‘De Route’, kijk ik naar de geringe sneeuwval én het weerbericht voor de komende dagen. Mij is het wel duidelijk: er komt een ijsvloer dik genoeg voor een Elfstedentocht. Meteorologen voorspellen ideale omstandigheden!

Nu wordt ons Friezen al jaren rond 1 december beloofd: het verenigingsbestuur Friesche Elfsteden kán binnen 48 uur een Tocht organiseren. Maar de Tocht der Tochten gaat er niet komen, zo is door het bestuur gemeld. En ik vraag mij met de naderende ijsdiktes af: waarom?

Zo zouden er scenario’s in een anderhalvemetersamenleving besproken zijn. Welke? Geen idee. Een ander evenement dat ons amper overkomt, het Songfestival, zette de scenario’s op een rij en concludeerde: er komt een Songfestival, maar niet zoals we gewend zijn. Dat zou toch ook moeten kunnen voor een Elfstedentocht?

Ik denk dan aan alléén de wedstrijd. Volledig online en via tv te volgen. Voor iedereen die, net als ik, klaar is met online bingo’s en pubquizzen. ’s Ochtends van 5.00-12.30 uur, door 300 schaatsers. Er worden geen tribunes gebouwd. Geen feestjes, want ook in Fryslân mag geen kroeg open. Bovendien is hier zoveel ruimte dat bewoners van de dorpjes aan de route gerust op 15 meter afstand van elkaar kunnen staan.

Het betekent dus ook: géén bezoekers van buiten de provincie. Als het Vlaanderen lukt om Brabanders effectief op de grens te keren, waarom zou het één dag de Friezen niet lukken met de Hollanders? De Afsluitdijk is toch altijd stuk. Checkpoints bij Buitenpost, Wolvega en Lemmer doen de rest.

Wat een innovatief idee in deze gure tijden. Maar tegelijk ook hoop. Een nationaal besef bij het kijken van die 300 ploeterende oermensen, strijdend tegen de elementen: die avondklok valt eigenlijk best mee.

Douwe Gerlof Heeringa, Westhoek

Adoptie

De belangrijkste vraag die mij bezighoudt na het besluit om de interlandelijke adoptie per direct op te schorten, is of minister Dekker een paar tips heeft hoe ik hierover in gesprek ga met mijn twee puberzonen. Zij maken deel uit van de groep van 40 duizend geadopteerden, die door Dekkers besluit indirect geraakt worden. Afgestaan en geadopteerd zijn, ligt aan de grond van hun bestaan.

Het eerste wat ik leerde toen ik mijn verdiepte in adoptie zo’n 15 jaar geleden, is dat adoptie een vorm van jeugdzorg is. En dat het aan zeer strenge regelgeving, het Haags Adoptieverdrag, gebonden is. Dat gaf mij het vertrouwen, die stap te durven te zetten, ook voor mijn toekomstige kinderen, die daarin op dat moment geen eigen stem hadden. Hun belangen en die van hun ouders zijn juridisch veilig. Waarmee ik niets afdoe aan de emotionele pijn die afstand doen van je kind moet opleveren.

Mijn kinderen hebben inmiddels wel een eigen stem en uiten zich vrij over hun roots, hoewel het een kwetsbaar onderwerp is. Maar welke boodschap gaat uit van dit besluit? Dat het gehele systeem malafide is? Hoe leg ik dit uit? Graag een handreiking. Nee, een hartreiking.

Sandra Benschop, Rotterdam

Menselijk gedrag

Als de weer-wetenschappers aankondigen dat het gaat vriezen, vertrouwt de Nederlander daarop blindelings. De waarschuwingen van de overheid worden ter harte genomen. Men hamstert voeding, koopt schaatsen en sleeën en maakt zich op voor een barre winter rondom huis.

Als de virus-wetenschappers aankondigen dat het virus zich vermenigvuldigt, wantrouwt de Nederlander de boodschapper. De waarschuwingen van de overheid worden genegeerd. Men hamstert wc-papier, koopt auto’s en vakantiereizen en maakt zich boos over het thuis moeten blijven.

De wondere wereld van menselijk gedrag.

Jacob van Kokswijk, Vught

Teleurgestelde kinderen

Lieve bestuurders en onderwijzers, daar stonden we dan, vanmorgen om 8.15 voor de school. Uren waren de kinderen al wakker, want maandag ging de school weer normaal open. Zo intens verdrietig waren ze toen we er vanmorgen achter kwamen dat de school dicht was.

Twee intens teleurgestelde en verdrietige kinderen weer meegenomen naar huis, ze snapten er helemaal niks van, want ze wonen van alle leerlingen toch het verst weg en mama was toch ook gisteren naar haar patiënten gegaan?

Gisteren, zondag, heb ik middag-/ avonddienst gehad. Code rood of niet, mijn werk gaat door. Vannacht om twaalf uur kwam ik thuis en heb er niet aan gedacht om nog mijn mail te gaan checken.

Morgen moet ik ongeacht welke code weer voor dag en dauw vertrekken om te werken. Ik reken op uw betrokkenheid bij het onderwijs.

Jantine Brandsma, Wezep

Watjes

Koning Winter rammelt aan de poort. Er ligt sneeuw en het vriest een paar graden... code oranje; geen papieren krant. Misschien wel voor het eerst in 100 jaar. En natuurlijk rijden de treinen niet. Met alle respect, maar met dank aan KNMI en Rijkswaterstaat zijn wij zo langzamerhand aan het degenereren tot een meelijwekkend volkje van watjes.

Mark Jacobs, Rhenen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden