Eindelijk ons eigen puntje van de Trumptaart

Brandende politici zijn er hier niet, maar wie weet brengt Pete Hoekstra wat sensatie mee.

'This is the Netherlands. You have to answer questions.' De Betrouwbare Mannetjes hadden zojuist de periodieke dosis wanhopige Groningers voorbij zien komen, toen we geconfronteerd werden met de wanhopigste van allemaal. Pete Hoekstra, ooit als 3-jarige naar de Verenigde Staten vertrokken, werd op zijn eerste werkdag direct getrakteerd op wat Hollandse gezelligheid. Maar niks geen stroopwafel. De nieuwe Amerikaanse ambassadeur, die bij herhaling had beweerd dat er 'chaos in the Netherlands' was, kreeg bezoek van enkele kritische journalisten en Willem Post. Hoekstra probeerde de lastige vragen weg te grijnzen en kwam niet verder dan een vriendelijk 'thank you' toen hem werd gevraagd de opmerking over 'brandende politici in Nederland' terug te nemen of te onderbouwen. De opwinding in het zaaltje was voelbaar. En iedereen leek zich hetzelfde af te vragen: wat kwam deze halvegare ultraorthodoxe anti-abortus-, antihomohuwelijk, pro-doodstraf, en anti-islamaficionado hier in hemelsnaam doen?

Omdat Hoekstra, die in een eerder interview met Wouter Zwart van Nieuwsuur de aantijging dat hij de verzinsels had verspreid fake news noemde om twee minuten later te ontkennen dat hij de aantijging dat hij verzinsels had verspreid fake news had genoemd, had besloten om dit keer niet aan de verkeerde kant van een vierdubbele ontkenning te gaan zitten, gingen we zelf maar op onderzoek uit. Op een slecht ingesmeerde Alexander Pechtold bij zijn Scheveningse pied-à-terre na, konden we nauwelijks verbrande politici vinden. Ook verder leek het er hier heel ordelijk aan toe te gaan. Sylvana Simons en haar partij gleden uit over een zelfgeplaatste bananenschil, een opinieredactie van een landelijke krant (de Volkskrant) plaatste maar weer eens wat ingezonden klimaatontkenning en Rambam bleek uiteindelijk maar een halfbakken onthulling over de ontgroening nodig te hebben om de inmiddels grijsgedraaide waslijst met misstanden-bij-het-corps opnieuw de kolommen te laten vullen. En DWDD. En Jinek. En Nieuwsuur. Nee, ons publieke debat loopt met de precisie van een Friese staartklok. En met een beetje gemakzucht of gebrek aan schaamte weet je precies op welke knopjes je moet drukken om de cyclus op gang te brengen. En dus gaat het, waar het voorheen week in week uit over Geert ging, nu dag in, dag uit over Thierry.

Terwijl de Amerikaanse pers met jaloezie naar de branie van hun Nederlandse collega's keek, hunkerden wij juist naar wat van de opwinding uit het land waar Hoekstra niet-oorspronkelijk vandaan komt. Waar in één week vermeend schaduwpresident en hillbillymachiavelli Steve Bannon op straat komt te staan, er nu al geen andere conclusie lijkt te zijn dan dat alleen een populairdere tv-persoonlijkheid Donald Trump van een tweede termijn kan weerhouden, en waar His Stable Genius himself van de ene in de andere inzinking struikelt en onderweg Afrikaanse landen 'shitholes' noemt.

Gewoon. Een beetje spanning, iets minder voorspelbaarheid, een klein beetje chaos, zo u wilt. Nu hoort u ons niet direct pleiten voor brandende politici, maar de komst van Pete Hoekstra is een mooi begin. Eindelijk ons eigen puntje van de Trumptaart. Nee, wij begrijpen precies wat deze bepaald niet saaie Pete hier komt doen. En het is misschien niet helemaal wat u wilde horen, maar this is the Netherlands. You have to answer questions.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Nog een week en dan is het nog maar 156 weken.

Veel plezier van uw nieuwe mening.

Volg de Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes