Brieven 14 mei 2019

Eeuwig houdbare pauwenverf is de toekomst, maar de vergankelijkheid heeft ook wat

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 14 mei.

Opgraven van een prehistorische visfuik in Bergschenhoek. Beeld Rijksmuseum voor Oudheden.

Brief van de dag: zelden vervloog de tijd sneller

Pauwenverf vergaat nooit en eeuwig houdbare pauwenverf is de toekomst, dat hopen Wageningse onderzoekers te bereiken (Ten eerste, 13 mei). Natuurlijk is dat een mooi bericht, maar de vergankelijkheid heeft ook wat. Verkleuring en vervaging maken de tongen los.

De klimop bij het Straatje van Vermeer is nu blauw en daar valt dan ook veel voor te zeggen. De marmeren witte beelden uit de oudheid waren in werkelijkheid bont beschilderd, maar vaak is daarvan niets meer te zien. Met het verdwijnen van kleur heb ik een van mijn grootste historische sensaties ervaren. In 1978 groeven we bij Bergschenhoek op 8 meter onder de grondwaterspiegel een jachtkampje van 5.500 jaar oud op. Een ware tijdcapsule met onder andere prachtig bewaarde visfuiken.

In het veen rond het kampje kwamen ook andere, misschien minder in het oog springende zaken aan het licht. Als je met je troffel het veen optilde, lagen daar bleekgroene plantenresten en daartussen soms een rode rozenbottel. Rode rozenbottels, 5.500 jaar geleden in het water gevallen en nog steeds met die felle rode kleur. Één seconde slechts, misschien nog wel minder, want binnen die tijd kleurde het bruin. Zelden vervloog de tijd sneller en vergrootte mijn opwinding tot een historische sensatie.

Leo Verhart, archeoloog, Swalmen

Shit, te veel gelopen

Hoe enorm vervelend het ook is om na een intensieve trainingsprogramma er achter te komen dat de organisatie van de hardloopwedstrijden er een potje van hebben gemaakt met het uitzetten van het parcours (Ten eerste, 13 mei). Maar het kan niet zo zijn dat een hardloper er pas bij de finish er achter komt dat hij 20 km heeft gelopen in plaats van 10 km. Je kan in een roes lopen, maar dit kan echt niet waar zijn.

Jos Bonink, Tilburg

Snob

Natuurlijk drinkt Thomas de Gendt zijn koffie zonder suiker. Want met suiker, ‘dat doe je niet’, als koffiesnob. Gelukkig zet hij er een kannetje gecondenseerde melk naast met een suikergehalte van 55 procent. Snobs, tja..

Casper Weekhout, Kattendijke

Motorlawaai grondrecht?

Met stijgende verbazing heb ik het informatieve stuk van Sander van Walsum gelezen (Ten eerste, 13 mei). Geluidspieken door motoren worden niet als omgevingslawaai gekenmerkt en voor elke motor geldt een andere geluidsnorm. Degene die dat bedacht heeft is mogelijk ziende blind en doof en waarschijnlijk motorliefhebber.

Bewoners van de Brugmark in Almere Haven zijn al lang in gesprek met de gemeente om de verkeersoverlast te beperken, tot dusver zonder enig resultaat. We worden hier horendol van motoren die het gas vol open zetten op stukjes van 100 meter tussen stoplicht en rotonde.

We kunnen hier de gierende motoren nog minutenlang horen totdat ze zich op de nabijgelegen A6 uit de voeten hebben gemaakt.

En nee. Wij zijn geen notoire klagers. Het is toch van de zotte dat er miljoenen euro’s worden gespendeerd aan geluidswerende maatregelen, terwijl motorrijders vrij spel hebben.

Dit is water naar de zee dragen. Het moet toch niet zo moeilijk zijn om maatregelen te nemen om het lawaai van motoren (maar ook auto’s met sportuitlaten) aan banden te leggen? Dat scheelt ergernis en gezondheidsschade. Niet optreden hiertegen is slappe hap. Aanpakken die hufters. Bijkomend voordeel voor motorrijders: die hoeven geen oordopjes meer in.

Fokke van der Wal, Almere Haven

Hart voor bomen

Dank Mac van Dinter, Maria Quist, Petra Sips, Bert Wagendorp en alle anderen met een groot hart voor bomen. Bomen kunnen zich niet verweren en zijn daardoor inderdaad vaak het slachtoffer van drogredenen.

Daar zijn legio voorbeelden van, zoals onlangs ook in Heemskerk waar prachtige, gezonde, oude bomen het onderspit delfden omdat ze niet historisch verantwoord zouden zijn. Wat een gotspe.

Ik heb respect voor iedereen die lokaal actie voert tegen onnodige bomenkap. Wat mij betreft worden die acties landelijk opgeschaald.

Froukje Hoobroeckx, Utrecht

Vernederend

Wanneer gaan jullie eindelijk eens beseffen dat de vrouw/man die alleen de zorg draagt voor het gezin, fulltime, 365 dagen per jaar (bij ziekte ook ’s nachts) al aan de slag is! Als het gezin de hoeksteen van onze samenleving is, valt ook het eenoudergezin hieronder. Hoogste tijd dus dat alleenstaande ouders geen bijstandsuitkering maar een redelijk basisinkomen krijgen van vadertje staat.

De term ‘bijstandsmoeder’ ervaar ik als vernederend en getuigt mijns inziens van een stuitend tekort aan inzicht in deze, vaak ook eenzame en zware job.

Jolly Bost, Maastricht

Bijstandsmoeders

In het artikel over bijstandsmoeders die weer massaal aan de slag gaan wordt door het kabinet een belangrijke component over het hoofd gezien: it takes two to tango.

Om werk te kunnen krijgen heb je ook een werkgever nodig die een vacature te vervullen heeft. Dat laatste is in de afgelopen vier jaar exponentieel gegroeid. Werkgevers hebben de laatste jaren ook in toenemende mate kunnen zien dat werkende moeders eigenlijk reuze meevallen en dat dat eigenlijk prima te combineren is. Hoe die vrouwen dat dan doen is voor veel werkgevers nog steeds een raadsel, maar het lukt ze.

Het idee dat alleenstaande moeders liever in de bijstand zitten dan dat ze werken is een verhitte fantasie van chagrijnige mensen die al te lang uit hetzelfde raam staren en voor wie geldt: bij de buren is het gras altijd groener.

Het is namelijk ongeveer anderhalve week leuk om thuis te zitten en niet meer mee te mogen doen. Daarna komen de muren op je af en proberen vloer en plafond je fijn te knijpen, dat is niet prettig.

Mensen zijn nu eenmaal sociale wezens die graag deel uitmaken van een groep. Pure berekenende zelfzucht komt maar bij een heel klein groepje mensen voor.

Floris Duijfjes, Dordrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.