COLUMNJASPER VAN KUIJK

Eerlijk gezegd kan het me op dit moment meer schelen hoe het in Nederland gaat dan hier in Zweden

We zijn naar Zweden gekomen om met en tussen de Zweden te leven, maar door onze vrijwillige thuisisolatie van de afgelopen twee weken is daar nu vrijwel geen sprake meer van. Ik krijg het gevoel dat mijn afstand tot de Zweedse maatschappij groter is geworden. Ik mis de gesprekken met mijn collega’s van de universiteit, waardoor ik meekreeg wat er leeft onder Zweden en hoe er tegen de actualiteit aan wordt gekeken. Ik merk nu ook hoe belangrijk het voor mij is om soms mensen te spreken die zich met andere dingen bezighouden dan obsessief Pokémonfiguurtjes inkleuren en Paw Patrol kijken.

Sinds de corona-uitbraak volg ik het Nederlandse nieuws veel intensiever dan het Zweedse, ook omdat ik op sociale media vooral tussen de Nederlanders zit. En eerlijk gezegd kan het me op dit moment gewoon meer schelen hoe het in Nederland gaat dan hier in Zweden. Familie, vrienden, collega’s, ze zitten allemaal daar. Mijn lijf zit hier in een rood-wit huis op een heuvel op het Zweedse platteland, maar mijn hoofd – en hart – zijn in Nederland.

Dat komt ook doordat de situatie rond corona in Zweden op dit moment relatief rustig is. Qua besmettingen loopt Zweden wat ‘achter’ op andere Europese landen en het aantal doden staat nu op 21. Dat lijkt een gevolg van proactief ingrijpen in het begin.

Door intensief testen en nauwgezet contactonderzoek wist men een tijd lang binnenlandse verspreiding tegen te houden, terwijl ouderen, kwetsbaren en mensen met ziekteverschijnselen al vrij snel werd geadviseerd zich af te zonderen. Inmiddels verspreidt het virus zich wel binnen Zweden en worden de maatregelen beetje bij beetje opgevoerd. Het onderwijs op de universiteiten, gymnasia en voor volwassenen is inmiddels verplaatst naar online, maar de scholen voor leerlingen tot 16 jaar zijn nog wel open. En recent kwam het verzoek om niet meer te reizen van en naar Stockholm, een van de brandhaarden.

Eigenlijk wisten we het al wel, maar dat laatste betekent dus een definitieve streep door de paasvakantie die we met Ems’ ouders in Stockholm zouden doorbrengen. Dat wordt dus helaas niet mijn jongens de prachtige oude stad laten zien en het majestueuze Wasa-schip. En er gaan meer dingen wegvallen die onze resterende vier maanden hier reliëf zouden geven. Geen EK voetbal en Songfestival kijken, geen ijshockeycompetitie bezoeken.

Allemaal logisch en verstandig, maar ook jammer. Want het Zweedse dagelijks leven kennen we inmiddels redelijk goed, maar ik vind het ook boeiend om te zien hoe hier de hoogtepunten worden beleefd. Ik had graag gezien of Zweden echt zo gek worden bij dat Songfestival en hoe ze voetbalwedstrijden van het nationale elftal beleven. Bovendien hadden Zweden en Nederland zich allebei geplaatst voor het EK, ik zag het wel zitten om een keer twee ijzers in het vuur te hebben. Het komt volgend jaar allemaal – vermoedelijk – weer terug, alleen zijn wij dan niet meer in Zweden.

Aan de andere kant is het ook boeiend om te zien hoe dit land reageert op het coronavirus. Ik vroeg aan mijn Zweedse neef hoe het kan dat iedereen zo kalm blijft. ‘We hebben in Zweden gewoon veel vertrouwen in instituties en experts. Politici vertrouwen op de wetenschappers. En daar vertrouwen wij dan weer op.’ Vandaar dus dat de scholen, hoewel sluiting in de lucht hangt, nu nog gewoon open zijn, in tegenstelling tot in Nederland.

Toch vraag ik me af hoe nuchter iedereen nog blijft als het virus zich hier verder gaat verspreiden en meer slachtoffers gaat eisen. De cijfers zijn voor nu op zich gunstig, maar het voelt ook als de stilte voor de storm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden