ColumnArnon Grunberg

Een YouTube-interview voerde me terug naar Boedapest in 2004

In de nacht zag ik eigenlijk per toeval op YouTube een oud interview voorbijkomen met de Hongaarse schrijver György Konrád, overleden in 2019. Het toeval, wij proberen het te domesticeren, doorgaans tevergeefs.

Veel vrouwen waren indertijd verliefd op Konrád, herinner ik me. Hij sprak alsof hij de weemoed hoogstpersoonlijk had uitgevonden en hij rookte op zo’n manier – hartstochtelijk en toch ingetogen – dat je zelf ook zou willen gaan roken. Hoe dan ook voel ik tegenwoordig regelmatig de aandrang iets vreselijks ongezonds te gaan doen.

De beelden van Konrád, afgewisseld met beelden van Boedapest, voerden me terug naar de herfst van 2004, toen ik gastschrijver was aan de ELTE-universiteit in die stad. Ik had een donker appartementje in Boeda, in een gebouw waar voornamelijk academici uit het buitenland logeerden. Ik herinner me een Engelse professor, die elke keer als ik hem in het trappenhuis tegenkwam verstoord keek, alsof deze ontmoeting hem uit zijn broodnodige concentratie haalde. Voor hen die het wilden zien, begon social distancing al vroeg, zeker in sommige academische kringen.

Mijn Hongaarse uitgever was tevens schrijver en hoewel hij uit de betere kringen van die stad kwam, had hij zich het pak van de bohémien aangemeten. Vermoedelijk dat hij om die reden weigerde zich te wassen, waardoor hij ondanks zijn riante huis de indruk wekte op de achterbank van zijn auto te slapen. Hij rook naar zweet en verse broodjes.

De Hongaarse studenten spraken om redenen die ik nooit heb achterhaald met mij over homoseksualiteit. Enkelen beschouwden homoseksualiteit als een bewijs van wansmaak.

Midden in de New Yorkse nacht pakte ik Imre Kertész er maar bij en las: ‘Het denken als wraak, als de laatste achterwaartse blik van een vluchteling, vol verachting en luciditeit.’

Ik zette Hongaarse dansmuziek op. Ja, het denken is een stille wraakoefening.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden