ColumnAaf Brandt Corstius

Een vraag over het tandartswezen blijft zich aan mij opdringen: ‘Mag een tandarts humor bezigen?’

null Beeld
Aaf Brandt Corstius

Over het beroep van tandarts had ik mij eigenlijk nooit veel afgevraagd, behalve deze, vrij essentiële, vraag: ‘Kan de tandarts een zenuw uit de diepste krocht van mijn kies trekken zonder mij daarbij pijn te doen?’ Mijn tandarts kan dat, en daar ben ik haar heel dankbaar voor.

Maar de afgelopen maanden dringt zich steeds een vraag over het tandartswezen aan mij op, en wel: ‘Mag een tandarts humor hebben?’

Ik moet het eigenlijk anders verwoorden. Natuurlijk mag een tandarts humor hebben, een tandarts is ook maar een mens, en de belangrijkste eigenschap van een mens is feitelijk gezien humor, dus: tandarts met humor, prima. De vraag zou moeten luiden: ‘Mag een tandarts humor bezigen?’

Bij mij in de buurt heeft zich in een voormalig partycentrum – misschien ging het daar al mis – een tandartsenpraktijk gevestigd. Die tandartsenpraktijk metselde boven de deur een ouderwets uitziende tegel met de tekst ‘Smoelensmid’ in Delftsblauwe letters. Dat gaat natuurlijk al ver, maar je moet iedereen zijn geuzennaam gunnen, en misschien zijn er mensen die meer ontspanning voelen als ze naar een smoelensmid gaan dan naar de tandarts. Dus: prima.

Maar deze tandarts heeft ook een groot spandoek voor het raam hangen, dat regelmatig wordt verwisseld, met verschillende teksten erop. En een schoolbord op de stoep, ook met wisselende teksten. Nu staat er bijvoorbeeld op het schoolbord: ‘Beste 1ste-jaars, luister naar je pappie en mammie en ga ook in Amsterdam naar de tandarts.’ Op het spandoek – zeker vier meter breed – dat aan de gevel hangt, staat: ‘Als je kauwgom loopt te kauwen, op een bruiloft of een speciale gelegenheid, in je mooiste kleren!!!!!! Kan je net zo goed met Berta in de wei gaan herkauwen.’ Ik moet hierbij vermelden dat voor de zes uitroeptekens een Dotanspatie staat, dus een spatie op een plek waar hij niet hoeft.

Ik neem aan dat dit humor is, of een poging tot humor, of in ieder geval tot een soort lichtheid, of misschien is het eigenlijk wel agressie, bedenk ik nu: hoe dan ook, niet per se eigenschappen en sferen die je in een tandartspraktijk zoekt.

Een tijdje geleden hadden ze al een even stream of consciousness-achtig spandoek hangen over de Britse versie van Blind Dates, en dat de mensen in dat programma vaak te wit gebleekte tanden hebben, terwijl Nederlandse politici aan talkshowtafels (ja dit stond allemaal op één spandoek, maar het is dan ook heel groot) vaak onverzorgde tanden hebben.

Zo veel meningen, zo veel reuring, zo veel humor, of juist niet, ik weet niet precies wat het is, maar ik denk dat de meeste mensen vooral zitten te wachten op een tandarts die zegt: ‘Ik ga nu even een tampon in je wang stoppen.’ En verder helemaal niets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden