COLUMNMerel van Vroonhoven

Een study buddy voor kinderen in kwetsbare thuissituaties

‘Welkom allemaal’, klinkt een vriendelijke mannenstem. ‘Fijn dat jullie je met zovelen hebben aangemeld. Onze leerlingen kunnen, juist nu, een extra steuntje in de rug goed gebruiken.’ Mijn computerscherm telt een mozaïek van meer dan zeventig tv-beeldjes met onbekende mensen. Zij hebben zich net als ik opgegeven als virtuele ‘study buddy’ voor kinderen in kwetsbare thuissituaties.

Links bovenin zie ik de man die bij de stem hoort. Robert, een bevlogen dertiger. Samen met collega Ralf werkt hij op een middelbare school in Utrecht. Robert leidt deze ochtend de bijeenkomst: ‘We wachten nog even tot iedereen er is en gaan dan van start’, zegt hij. ‘Op dit moment vragen? Niemand?’

Niemand. De afgelopen twee weken zijn we immers massaal in een homo digitalis veranderd. Zeker in het onderwijs. Vrijwel direct na het sluiten van de scholen kregen bijna 2,5 miljoen kinderen elke dag toegang tot onderwijs op afstand. Een ongeëvenaard huzarenstukje. Toch kent afstandsonderwijs ook een schaduwkant. Ouders ervaren dagelijks hoe moeilijk het is om structuur en regelmaat aan te brengen in een thuisschooldag. Hoe begeleid je je kinderen met liefdevolle doch strakke hand? Hoe breng je taal en rekenen bij wanneer jij en je partner, soms onder stressvolle omstandigheden, thuiswerken?

Dat is allemaal al lastig genoeg. Wat nu als ouders überhaupt niet in staat zijn om hun kinderen te begeleiden en te ondersteunen? Bijvoorbeeld omdat ze geen goed Nederlands spreken, met verschillende gezinnen in een flatje wonen of omdat een van hen ziek is? Of omdat ze allebei buiten de deur werken?

Juist kinderen in achterstandswijken bevinden zich vaak in dergelijke situaties. Soms hebben ze niet eens een computer of tablet. Gelukkig stellen gemeenten, scholen en bedrijven de benodigde hardware in rap tempo beschikbaar. Maar hoe gaat het als er niemand is om je de structuur, rust en regelmaat te bieden die je op school wel hebt? Als je geen plek hebt thuis om je huiswerk te maken en de bibliotheek, waar je normaal gesproken zat, ook nog eens dicht is? Dan kom je met die laptop of tablet niet ver.

Vandaar het ‘Study Buddy’-project van Robert en Ralf. In een krap uurtje legt Robert glashelder uit wat de bedoeling is en wat er van ons wordt verwacht: ‘In nauwe afstemming met de klassenmentor, videobel je drie keer per week met de aan jou toegewezen leerling. Je neemt de dagplanning door, helpt met structureren en organiseren. Maar bovenal bied je een luisterend oor.’ Na afloop beantwoordt Robert de vragen uit de chat. ‘Zijn er verder nog vragen? ‘Niemand? Dan sluiten we af.’

Even later ontvang ik een mail met de presentatie, instructies, naam van de mentor en mijn leerling. Ayub heet hij. Hij is 14 en de middelste in een Somalisch gezin met zeven kinderen. Morgenochtend heb ik mijn eerste videobelafspraak met hem voor een kennismaking.

Voor de zoveelste keer in de afgelopen weken ben ik diep onder de indruk van de creativiteit en slagkracht van mijn onderwijscollega’s. Binnen 24 uur was alles geregeld. En hoewel een extra study buddy de gemiste steun van een echte ‘live’ leraar op school niet kan compenseren, hoop ik - voor Ayub en al die andere leerlingen in lastige thuissituaties – dat extra care nu intensive care later helpt voorkomen.

Vijftiende aflevering van de serie die Merel van Vroonhoven schrijft over haar overstap van topvrouw bij de Autoriteit Financiële Markten naar zij-instromer in het onderwijs. Lees hier de vorige aflevering.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden