Lezersbrieven Zaterdag 29 december

Een roker wacht niet, een roker rookt

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 29 december.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: Rigide rookbeleid

Komt nou werkelijk niemand eens op het idee dat de toenemende eenzaamheid onder ouderen weleens (mede) te maken kan hebben met het rigide rookbeleid dat wij zijn gaan voeren is de vraag die ik aan jullie, lezers, zou willen stellen.

Tijdens mijn leven heb ik heel wat ouderen meegemaakt, zowel in thuissituaties als in bejaarden- en verpleegcentra. Heb opa’s en oma’s tevreden paffend achter de geraniums zien zitten, nieuwsgierig naar wat zich aan de andere kant van hun vensterraam afspeelde of met een krantje, tijdschrift of boek op schoot, of een handwerkje op het bijzettafeltje. Het waren veelal enthousiaste bezoekers van begrafenissen en hun stamkroeg, waar ze een kaartje konden leggen, en ze bezochten al naargelang de behoefte de soos in de wijk voor een praatje over het weer of hun kroost. Voor het overige genoten ze voornamelijk van hun welverdiende rust die ze ook nodig hadden.

Ook toen al kwamen (klein)kinderen, vrienden, buren of kennissen niet dagelijks op bezoek. Maar als ze kwamen vond niemand het bezwaarlijk om een uurtje door te brengen in een huis dat soms blauw stond van de rook. Zelfs niet als ze het wel bezwaarlijk vonden. Maar de tijden veranderden.

Het roken raakte uit de mode en op menig deur in huis werden stickers geplakt met de tekst ‘Hier wordt niet gerookt’. Uiteraard had de oude goede verstaander maar een half woord nodig en liet de sigaretten of sigaren thuis als hij door zijn dierbaren weer eens van harte uitgenodigd werd voor een of ander feestje want wie wilde dat de gastvrouw daarna de gordijnen naar de stomerij moest brengen. Niemand, toch...

Niet veel later, bij de soos en de stamkroeg hingen de stickers al op de deur, kwam er ook een eind aan die één keer per maand dat opa en oma met de taxi samen uit eten gingen. Uiteindelijk bestelden ze alleen nog een hoofdmenu want het wachten op een toetje terwijl je elkaar maar wat aan zat te kijken vonden ze niet gezellig.

Dan bleven ze net zo lief thuis en zo ­geschiedde. Waar ze zich tijdens de lange wintermaanden op verheugden was dat ze in de zomermaanden nog middagjes door konden brengen, genietend van een hapje, drankje en rokertje op een terras. Lekker tussen de mensen van goede wil die ieder het zijne toewensten.

Hun geliefden die nog in leven zijn krijgen het ondertussen drukker dan druk en komen nog minder vaak op bezoek. Sommigen ruiken zelfs al aan hun kleren voordat zij het (ouderlijk) huis nog maar verlaten hebben en wisselen bij thuiskomst zo snel mogelijk van kleding. Bij het volgende bezoek roept een kleinkind ineens dat opa stinkt en moet stoppen met roken. De ouwe heer strekt zijn stramme leden, schudt zijn hoofd over dat onfatsoen en vraagt aan zijn dochter wat hij dan de hele dag moet doen... ‘Wachten op jullie? Ik dacht het niet!’

Thea Winkelmolen, Geleen

Wachtrijen

Aangezien een betaalbare elektrische auto op een acculading niet veel verder komt dan 200 kilometer zullen er ook heel veel laadpaalplekken moeten komen waar heel lange wachtrijen voor zullen staan.

Ben Ale, Delft

Inductiekoken

In alle kookprogramma’s op tv, op kookwebsites en in alle bladen van de grote supermarkten kookt men op gas. Ook de dagelijkse recepten in deze krant worden op gas klaargemaakt. ‘Zet het vuur op half.’ Doen zij niet mee aan ‘van het gas af’?

Zelf hebben wij dankzij een gemeentelijke subsidie sinds twee jaar een ­inductiekookplaat. Worden de recepten ook eens geschikt gemaakt voor koken op elektrisch?

Ursula Dousi, Steenwijk

Boeren zonder land

Wat jammer dat boerenorganisatie LTO Nederland niet van de Mobiele Gaard, een geweldig initiatief, gehoord heeft (Ten eerste, 27 december). En het ook nog eens aandurft te twijfelen over de levensvatbaarheid ervan.

Alsof de monocultuur-boerderijen met torenhoge schulden, enorme ­machines, kunstmest en platspuiten met vergiften wél de ‘juiste’ manier van boeren is...

Tijd voor een omslag mensen!

Onne Knol, Spijk

Kersttoespraak

Geweldig dat Willem-Alexander in zijn toespraak vertelt dat je jouw invloed op je omgeving niet moet onderschatten. Ik denk dat hij dan doelt op mensen die klaarstaan voor anderen, die na hun drukke baan nog op het voetbalveld staan om in de kou een training te geven of op mensen die simpelweg hun afval scheiden.

Zeker, al die acties hebben vaak een grotere impact dan je zou denken, ook al om dat je er niet bij nadenkt maar het automatisch doet.

Helaas heeft hij het niet over diegenen die hun aandeel in de maatschappij overschatten, die zichzelf vele miljoenen uitbetalen en als ze er een puinzooi van gemaakt hebben met een vette aandelenportefeuille vertrekken.

Er zijn er zelfs die zichzelf zo belangrijk vinden dat ze helemaal geen belasting willen betalen en zelfs allerlei constructies verzinnen om als ze toch echt een blauwe envelop hebben ontvangen die belasting te ontduiken.

Ook vinden zij zichzelf te belangrijk om het onderhoud van hun huis en hun boot te betalen, laat staan hun vliegtickets. Is het werk dat zij doen werkelijk zo belangrijk of staan er allemaal knikkende lakeien om hen heen zodat ze blijven geloven in hun eigen grootsheid?

Misschien iets om over na te denken en mee te nemen in de volgende kersttoespraak.

A.C. Schnitker, Nieuwerkerk aan den IJssel

Beeld Bas van der Schot

Zet vooral uw bloemen in uw vaasje

Premier Rutte, kent u de groep alleenstaanden die per maand een inkomen heeft van bruto circa 1.800 euro? Die economisch zelfstandig wil zijn maar niet behoort tot de laagste inkomens en daarom niet in aanmerking komt voor kwijtscheldingen van (gemeentelijke) belastingen, huur- en zorgtoeslag, ook omdat iedere instantie apart dat inkomen als voldoende waardeert?

Die werkt op flexibele contracten, maanden een inkomen heeft op of onder het sociaal minimum, dan drie maanden meer uren kan werken en op grond daarvan alle huurtoeslag moet terugbetalen? Die door een chronische aandoening elk jaar weer het eigen risico kwijt is?

Die meer dan de helft van het inkomen kwijt is aan huur van oude meuk in de particuliere sector waar verhuurders er geen enkel belang bij hebben om uw isolatieplannen uit te voeren? Die een benzine-auto rijdt in de categorie 1.200 euro en moet meebetalen aan de 6.000 euro subsidie zodat de bemiddelden een elektrische auto voordelig kunnen aanschaffen?

Die een studieschuld heeft van 20.000 of meer en zich afvraagt waar ze de aflossingen vandaan moet halen? Die met verbijstering leest dat de dochter van de koning straks een studietoelage van 1,5 miljoen tegemoet kan zien? Die aan haar werkgever 50 euro voorschot vraagt als alle vaste lasten zijn betaald?

Die schulden heeft en slechts ten dele kan terugvallen op ouders die het financieel beter hebben als het niet meer lukt? Die groep, premier Rutte, staat symbool voor de enorme ongelijkheid die is ontstaan. Die groep komt niet zo gauw in opstand, dus zet vooral bloemen in uw vaasje, maar denk eens aan hen als er weer nieuwe heffingen in voorbereiding zijn. Beste wensen,

Huub Slaats, Zuid-Scharwoude

Lekker dingetjes kopen

Het milieu-akkoord raakt mij heel erg diep en roept allerlei vertrouwde emoties op. Helaas zijn dat geen emoties als hoop of geluk, maar wél emoties als koopverslaving en hebberigheid. Want wat is, als ik alle berichtgeving mag geloven, dé oplossing voor onze huidige ‘milieu-uitdaging’? We gaan lekker dingetjes kopen!

Cool, de beste warmtepomp zien te vinden in de Consumentenbondtesten! Hóe snel kan deze elektrische auto optrekken? Zo! Tof! Gaaf!! En die nieuwe isolatie helpt óók tegen de extra geluidsoverlast van Schiphol! Ik neem er nog maar een vaasje op! En voor dit alles mogen we straks lenen tegen een redelijke rente. Ja, nee, niet tegen kostprijs, want de banken moeten natuurlijk wel kunnen blijven groeien, groeien, groeien.

Premier Rutte doet me steeds meer denken aan een vroegere werkgever van me die vond dat hij een prima verkoper was. Hij gaf klanten namelijk gewoon zoveel korting dat ze, als vanzelf, ja zeiden. Dat we vervolgens onder de kostprijs werkten was op dat moment even niet van belang.

Het milieu heeft ook een prijs. We gaan het niet redden als er niet ook maatregelen genomen gaan worden die echt niet leuk zijn. Hoezo elektrische auto? Géén auto zou gestimuleerd moeten worden. En wat gaan we doen om de consumptie van vlees en zuivel naar een gezonder niveau te brengen?

Mensen veranderen niet snel. Iemand moet het voortouw nemen. Een regering zou niet uit mensen moeten bestaan die alleen maar denken aan winst of verlies bij de volgende verkiezing. Verkopen met korting kan iedereen. Mensen in gele hesjes uitleggen wat echt nodig is, en dat het leven dan nog steeds gaaf is, daar heb je échte politici voor nodig.

Louis Nagtegaal, Amsterdam

Oud huis goed te isoleren

Volgens Diederik Samsom is er een ‘hysterisch goed geïsoleerde woning’ nodig voor bewoners van oude huizen om op een warmtepomp te kunnen overstappen. Wij hebben nu sinds drie maanden zo’n warmtepomp in ons huis (1894) en vinden zijn opmerking absurd. Het klopt niet dat huizen van meer dan dertig jaar oud, Samsom noemde een huis van 1986, niet goed te isoleren zijn.

Ook wij wisten lang niet goed hoe we ons grote, 19de-eeuwse huis moesten aanpassen en anders moesten gaan ­gebruiken om volledig van het gas af te kunnen. Totdat we anderhalf jaar geleden lazen dat de organisatie voor innovatie en duurzaamheid Urgenda het service-instituut Thuisbaas had opgericht om te helpen bestaande huizen energieneutraal te maken. Samen met dit instituut zijn we ons huis doorgelopen en hebben we afgelopen jaar een overzienbaar aantal maatregelen genomen die het huis 100 procent energieneutraal hebben gemaakt.

Zo hebben alle ramen nu driedubbel glas, er is geen kamer meer zonder gordijnen, de kruipruimte is van tonzon voorzien en het dak en de verwarmingsleidingen zijn geïsoleerd. We hebben een zwaardere (lucht)warmtepomp gekocht dan gangbaar is. Sinds kort is er een sterkere en stillere pomp in de handel is. Die is duurder, maar hij heeft dan ook veel meer capaciteit en is stiller.

Maar daarnaast hebben we ons leefpatroon aan de capaciteit aangepast. Dat betekent dat we kamers waar wij op bepaalde momenten niet komen, niet stoken. Tussen 8 en 9 is de badkamer warm, om 10 uur ’s avonds staat overal de verwarming laag, als we in de stad of naar ons werk zijn, blijven de studeerkamers koud, en de slaapkamers worden nooit verwarmd.

Dat was even wennen en het vergt het nodige gereken. Alles werkt ook nog niet perfect, het was aardig koud anderhalve week geleden. Maar ons nieuwe warmtebeleid geeft ons leven meer structuur dan voorheen, en we genieten weer van de koude nachten en de heerlijke warmte die ons zondagsmorgens in de woonkamer tegemoet komt.

Marli Huijer en Reinjan Mulder, Amsterdam

Melding

Omdat uw redactie het afgelopen jaar, 2018, met geen woord heeft willen melden dat wij een nieuwe cd (Voor Kees en Annie) hebben uitgebracht, hopen wij dat u volgend jaar, en voorlopig de twee jaren daarna, wilt melden dat wij geen nieuwe cd hebben uitgebracht. Anders zouden uw lezers ten onrechte kunnen denken dat wij dat wel hebben gedaan.

Joop Visser en Jessica van Noord (‘Succesvol Duo’), Haarlem

Weg die blinddoek

Een groot compliment voor de column van Harriët Duurvoort (O&D, 27 december). Ik hoop van ganser harte dat onze overheid eindelijk bereid is onder ogen te zien wat de effecten van de ‘participatiesamenleving’ voor de komende generaties zullen zijn.

Felice Eisenburger, Assen

Geen angst

In tegenstelling tot wat ik las in ‘Bloedtest alzheimer nabij’ (Wetenschap, 27 december), werd mij niet de stuipen op het lijf gejaagd door de diagnose alzheimer. Ik was dus niet overspannen of ‘gek’ aan het worden, zoals ik en anderen begonnen te denken. Dit dankzij een lumbaalpunctie. Door deze diagnose heb ik nu ook passende dagbehandeling waardoor mijn leven (en dat van mijn gezin) weer beter op de rails staat.

Christa Reinhoudt, Amersfoort

De Gouden Twan

Ik heb genoten van de teksten in De Gouden Twan (verdorie, weer een lijstje...). Van ‘het goedbetaalde uithangbord van een veevoederfabriek’, de ‘knuffelkakker’ tot het ‘spiegeltje, spiegeltje aan de twand’ (V, 27 december). Driewerf !!!

E. de Jong, Nunspeet

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden