In 150 woordenSander Donkers

Een prins, een coureur, een zeehond – ik doe een voorspelling

.Beeld .

Zachte uitkomsten voorspellen in harde tijden is een riskante zaak, maar ik waag het erop. Ik ruik bakzeil. Een CO2-uitbrakend, elke lawaainorm tartend vroemvroem-evenement tussen de mooiste duinen des lands, opgepijpt door een huisjesmelkende prins, het is al bizar genoeg. Om dan ook nog dwars door een stiltegebied de rode loper uit te rollen opdat de ‘supersterren’ niet eventjes in de file hoeven te staan, dat is een iets té hufterig scenario. Het is hoogmoed.

Er zijn altijd nog krachtige sentimenten zoals die ooit zo fijn vertolkt werden door de Zangeres Zonder Naam: Zeehondenbaby’s/ kijken ons aan/ met ogen die vragen/ wat heb ik misdaan? Eén foto van die ogen, opkijkend naar een voorbij scheurende 4-wheeldrive, en de prins zal ergens op een desolate toendra een nieuwe Grand Prix-locatie moeten gaan zoeken.

En anders zal het Noordwijkse strand straks in mei zo ramvol protest liggen dat Max en zijn makkers alsnog die file verkiezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden