Paulien Cornelisse in 150 woorden

Een pot klinkt toch altijd een beetje alsof het over een potje klaverjassen gaat

Omdat ik ooit op 6-jarige leeftijd een bronzen medaille heb gewonnen bij judovereniging Kindervreugd, heeft de sport een speciaal plekje in mijn hart. Dat Noël van ’t End nu wereldkampioen is vind ik dus bijzonder leuk. Dat hij in de halve finale de perfecte schouderworp uitvoerde: ook prachtig.

Maar het mooiste was toch het interview achteraf. Omdat judo in Nederland niet zo erg belangrijk wordt gevonden, krijgen de judoka’s denk ik niet overdreven veel mediatraining. Dus vertelde Van ’t End gedetailleerd over het hele toernooi, maar hij noemde elke wedstrijd ‘een pot’. Alsof het om een potje klaverjassen ging. Dat neemt mij voor hem in – zijn oog zat helemaal dicht door een elleboog of knie van een tegenstander, toch was het gewoon een pot geweest.

Stel dat onze voetballers dit zouden doen. ‘De pot met Barcelona ging wel lekker, maar nu komt de pot met Milan, dus ja.’ Dat lijkt mij een verademing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden