COLUMNAleid Truijens

Een pabo waar wat te kiezen valt, daar willen ambitieuze mensen (m/v) wel naartoe

Hoe vaak zou de serie Klassen op pabo’s worden bekeken? Beter lesmateriaal is er niet. Je krijgt een scherp beeld van wat er gaande is op basisscholen: de segregatie, de kloof tussen kinderen van hoog- en laagopgeleide ouders, de ongelijke kansen, de onderadvisering bij leerlingen die het thuis moeilijk hebben. Hoe lastig het is voor leerkrachten om álle kinderen behoorlijk te leren lezen, schrijven en rekenen. En ook: hoe belangrijk de relatie met de juf of meester is voor kinderen.

Er zijn vast pabo’s die aan de twee kolossale problemen – kansenongelijkheid en afnemende leerprestaties – veel aandacht besteden, en hun studenten vertrouwd maken met onderzoek hierover. Het onderwijs is de afgelopen jaren op veel pabo’s verbeterd. Het aantal studenten neemt toe, te langzaam, maar toch.

Maar er zijn nog altijd afgestudeerden die als vanouds klagen over de eindeloze hoeveelheid werkstukjes waarin ze reflecteren op hun attitude of over gezellige werkvormen. Die niets hebben geleerd over vragen die ze in de praktijk tegenkomen. Hoe je effectieve instructie bij opdrachten geeft, bijvoorbeeld. Hoe je weet of kinderen iets hebben opgestoken, en wat de gevolgen zijn van selectie op elfjarige leeftijd. Hoe je drammerige ouders benadert, of juist passieve ouders.

Zorgen dat álle pabo’s deze dingen op het programma zetten en zo van binnenuit het onderwijs verbeteren, lijkt me van groter belang dan het wetsvoorstel dat nu in de maak is. Vanaf 2022 kun je op de pabo twee diploma’s halen, voor het jongere en voor het oudere kind. Daarnaast blijft de gewone pabo bestaan. Het ministerie van OCW hoopt hiermee meer jongens naar het basisonderwijs te lokken. De laatste jaren schrijven zich iets meer jongens in, maar ze haken ook af, vaak na de verplichte kleuterstage. Veel jongens geven liever les aan oudere kinderen. Ze hebben weinig op met knippen en plakken en poepbroeken verschonen. Daar kan ik inkomen; ik houd er ook niet van. De gedachte dat vrouwen een onbedwingbare drang tot verzorgen hebben is een seksistische, net zoals de aanname dat mannen geschikter zijn voor banen in de schooldirectie (waarin ze zijn oververtegenwoordigd).

Het is de vraag of je om jongens te trekken de diploma’s moet veranderen. Het gevaar dreigt dan dat scholen liever mensen aannemen met het gewone diploma, die breder inzetbaar zijn, en dat de kleuterklassen nog meer een vrouwendomein worden – wat jongens die wel van kleuters houden afschrikt.

Meer keuzemogelijkheden, waarmee enkele pabo’s nu experimenteren, dat is wél een goed idee. Dat je niet op kleuterstage hoeft en je vroeg kunt specialiseren in jonge of oudere kinderen, met behoud van de algemene lesbevoegdheid. Ruimte om je te verdiepen in sport, cultuur of techniek, of om door te studeren op academisch niveau. Zo wordt de opleiding aantrekkelijker. Een pabo waar wat te kiezen valt, waar de lat hoog ligt en waar je wordt toegerust om problemen in het onderwijs aan te pakken, daar willen ambitieuze mensen (m/v) wel naartoe.

En, natuurlijk, een beter salaris. Echt, dat lokt meer jongens naar de opleiding. Helaas zijn nog altijd meer mannen dan vrouwen thuis de voornaamste kostwinner. Hen zul je niet nuffig horen zeggen dat ‘geld er niet toe doet’, omdat hun partner dat wel binnensleept. Een beter salaris en grotere aanstellingen (minimaal 80 procent) verlossen het beroep van het imago van deeltijdbaantje voor erbij. Zo verleid je ook serieuze zijinstromers. Meer mannen, graag, maar talent, motivatie en enthousiasme zijn het belangrijkst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden