VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Maastricht

Een nertsenmiljonair dwarsboomt 800 nieuwe woningen: hij wil een distributiecentrum

null Beeld

Meer dan 800 betaalbare woningen aan de Maasoever konden ze bouwen, tot berucht nertsenmiljonair Rien Leeijen er onverwacht tussenkwam. De bewoners van de oude volksbuurt hadden het woningplan voor een decennia braakliggend fabrieksterrein zelf bedacht, ze hadden met veel geduld overlegd en uiteindelijk zelfs gemeenteraad en college weten te overtuigen. Toen bleek Rien Leeijen via een achterommetje de nieuwe eigenaar van het terrein te zijn geworden. Het is pas ontdekt toen hij hier eind juli een bouwvergunning voor een kolossaal distributiecentrum aanvroeg.

V.l.n.r: Joke, Jack, Monique en Chris waar de nieuwe huizen zouden komen. Beeld Margriet Oostveen
V.l.n.r: Joke, Jack, Monique en Chris waar de nieuwe huizen zouden komen.Beeld Margriet Oostveen

In de saga ‘waarom je woningbouw niet aan de markt kunt overlaten’ zijn we kortom in de wijk Limmel in Maastricht beland, waar de gemeenteraad dinsdag met spoed bijeenkomt om een half jaar voor de verkiezingen alsnog unaniem vast te stellen dat dit nooit had mogen gebeuren, en te bespreken hoe Leeijens megadoos nog is te voorkomen.

Rien Leeijen haalde met zijn broer Pierre de Quote 500 met een geschat vermogen van 130 miljoen euro. Een jaar of zeven geleden werden ze met vijftien boerderijen nog de grootste nertsenfokkers ter wereld genoemd. In hun nertsenbedrijven in Litouwen filmde de dierenbescherming aangevreten en dode nertsen. Inmiddels is vastgoed kennelijk lucratiever.

De buurt demonstreerde vorige week al en zal de raad live volgen op grote schermen in de wijk. ‘We zijn genaaid waar we bij stonden’, zegt secretaris Joke de Jong van het buurtnetwerk Limmel. Penningmeester Jack Ummels, die hier vijfenzestig jaar woont: ‘Dit is Limmels laatste kans. Als die doos er komt, dan loopt het leeg.’ En of ik nog een stuk vlaai wil.

Voor een buitenstaander oogt Limmel misschien als een rafelrandwijk, ingeklemd door bedrijven, een hoofdschakelstation, spoorlijnen, de A2 en de Maas. Veel woningen met een berg fietsen voor de deur: eenderde van de koopwoningen in Limmel is al door vastgoedjongens opgekocht en volgepropt met studenten. Die demonstreerden ook mee, het is nog altijd een saamhorige buurt.

Toen Jack hier opgroeide waren er ruim veertig verenigingen, zes kroegen en een stampvolle jeugdsociëteit. Ze hoorden bij Maastricht maar deden alles met elkaar, een ‘staddorp’ noemen ze het hier. Tot de kinderen wegtrokken omdat er geen woningen meer waren.

Nog steeds groeten mensen elkaar op straat (‘Hóó-iejj’). In de sociale woningbouw kwamen intussen steeds meer kwetsbare mensen met problemen te wonen, zoals overal in Nederland. De voormalige gevangenis Overmaze vlakbij werd tbs-kliniek, toen een azc, nu zitten er daklozen in en binnenkort wellicht vluchtelingen. ‘In de oude cipierswoningen willen ze nu ook nog ex-gedetineerden gaan huisvesten’, zegt Chris Meys, voorzitter van het buurtnetwerk.

Nieuwe woningen zouden aan allen weer een weg omhoog bieden. De gemeente wilde aanvankelijk vooral een zonnepark en had stedenbouwkundige Franz Ziegler uit Rotterdam gevraagd een ontwerp te maken met een parkeerterminal en veel minder woningen. De vrouw van Chris, Sjoertje, liefdevol ‘het orakel’ genoemd, schreef toen een alternatieve visie vol woningen en groen. Ziegler begreep volkomen wat het orakel zag en werkte alles prachtig uit. En toen ging ook de gemeente om.

‘Het is natuurlijk krankzinnig dat wij dit als burgers moesten bedenken’, zegt Chris. ‘Omdat het hier anders naar de klote gaat’, vult Jack aan. Erger is dat ‘de politiek die ons moet vertegenwoordigen’ daarna opnieuw nalatig bleek: de gemeente had een voorbereidingsbesluit moeten indienen om het gebied voor woningbouw te kunnen bestemmen. Nu dat niet is gebeurd zou de nertsenmiljonair zijn zin kunnen krijgen. En hij gaat voortvarend te werk: vorige week liet Rien Leeijen het terrein al illegaal egaliseren, vervuilde grond nog wel. Wat daarom intussen door de gemeente is verboden.

Rien Leeijen reageert niet op een verzoek om een reactie. Als ik hem zondag nog eens bel, lijkt hij live aanwezig bij de Grand Prix. Hij laat me althans wind, gejuich en racewagens horen en blijft intussen zwijgen.

Verslaggever Joos Philippens van De Limburger kreeg hem wel te spreken. De nertsenmiljonair stoorde zich eraan dat hij als geldwolf wordt afgeschilderd: ‘Ik wil gewoon snel en rendabel bouwen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden