CommentaarRaoul du Pré

Een minister mag zich best met de euthanasiecommissies bemoeien, maar dan wel met argumenten

Minister Ferdinand Grapperhaus van Justitie en Veiligheid (CDA).

Door te zwijgen voedt Grapperhaus de speculaties dat er achter de schermen zaken spelen waarmee hij liever niet te koop loopt.

Het kale feit dat minister Grapperhaus de benoeming blokkeert van Miriam de Bontridder tot voorzitter van de regionale toetsingscommissie euthanasie in Zuid-Holland/Zeeland is niet bij voorbaat reden tot verontwaardiging. Dat recht heeft de bewindsman. Volgens de euthanasiewet is het specifiek zijn taak om commissieleden te wegen op hun geschiktheid om elk voorgelegd euthanasiegeval ‘van verschillende kanten te bezien’. Een arts die verantwoording moet afleggen over de gevolgde procedure moet er op kunnen rekenen dat de commissie met een volstrekt neutrale blik toetst aan de wet en de jurisprudentie. Daar mogen persoonlijke voorkeuren en overtuigingen geen enkele rol in spelen.

Het zou natuurlijk kunnen dat De Bontridders stellingname in het euthanasiedebat een rol speelt bij Grapperhaus’ bezwaren. Ze heeft zich de afgelopen jaren niet onbetuigd gelaten en ze was bestuurslid van stichting De Einder, die ijvert voor ruimere regelgeving.

Dat de minister daar vragen bij stelt is niet verwonderlijk. Een belijdend tegenstander van euthanasie aan het hoofd van een toetsingscommissie zou ook niet vanzelfsprekend zijn. Maar dat er vragen te stellen zijn, wil nog niet zeggen dat De Bontridder ongeschikt is voor de functie. Ze heeft als rechter een prima staat van dienst, onder meer als raadsheer bij het Amsterdams gerechtshof, en ze kreeg de goedkeuring van de sollicitatiecommissie. Die zal toch ook wel naar haar cv hebben gekeken.

Een minister die zich geroepen voelt daar dan toch voor te gaan liggen, zou dat op z’n minst moeten motiveren. In plaats daarvan doet Grapperhaus er in de Kamer stoïcijns het zwijgen toe; hij wil er geen politieke kwestie van maken en gaat er publiekelijk niets over zeggen.

Het gevolg is dat iedereen nu in het duister tast. Zou de minister zelf niet in de gaten hebben dat hij juist daarmee de speculaties voedt dat er achter de schermen zaken spelen waarmee hij liever niet te koop loopt − zoals een verborgen politieke agenda van zijn eigen CDA of van de andere christelijke partijen op het Binnenhof − en dat het juist daardoor een politieke kwestie wordt?

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden