ColumnEva Hoeke

Een mailtje van de man achter de Knorr Wereldgerechten: mijn fantasie sloeg direct op hol

Beeld Aisha Zeijpveld

Mijn pleidooi vóór het pakjeskoken – leren koken aan de hand van zogenaamde idiot proof maaltijdpakketten – had het nodige losgemaakt. Veel goeds, veel lof, veel heimwee, veel waarschuwingen (Zout! Dik! Lui!), veel tips (‘Blokker heeft goede raspen’), en als toetje een verbolgen chef in de privésfeer, wat de boel onbedoeld een komisch tintje gaf. Net toen ik weer wilde overgaan tot de orde van de dag kwam er een mailtje binnen. Of mailtje, het was meer een mokerslag.

‘Ik weet niet waar ik moet beginnen met bedanken’, stond er zwart-op-wit. ‘Toen ik uw column zag, dacht ik in eerste instantie dat dit het zoveelste artikel zou zijn over de terreur van pakjes en zakjes in de Nederlandse keuken. Moe van het vrijwel dagelijks mij moeten verdedigen tegen critici die menen dat je alle kruiden moet verzamelen bij speciale mannetjes om deze vervolgens zelf te vijzelen, was ik blij verrast om te lezen dat u toch echt plezier beleeft aan pakjes. U heeft mij de ­munitie en vooral de zín gegeven om nog jaren door te gaan.’

Met de hartelijke groeten van Anton Rinsema, het brein achter de Knorr Wereldgerechten.

Naar adem happend duwde ik de computer van me af. Het brein achter de pakjes bleek maar één man te zijn!

Mijn fantasie sloeg direct op hol.

Anton Rinsema, die op verjaardagen door drie buurvrouwen tegelijk om de oren werd geslagen met zoutgehaltes en nierfalen.

Anton Rinsema, wiens bloedeigen moeder hem nooit meer wilde zien omdat zij hem ‘zo niet heeft opgevoed.’

Anton Rinsema, die op de afdeling Product ­Development zielsalleen in een pannetje stond te roeren, zorgvuldig schavend en weer toevoegend, door iedereen bespuwd maar trouw tot op het bot, vastbesloten die mensen te dienen die niet kunnen, maar wel wíllen.

‘Free Anton Rinsema’ mompelend bel ik het telefoonnummer dat onder de mail stond.

Ik zou Anton Rinsema wel eens even vertellen dat dankzij hem hele generaties hun studententijd zijn doorgekomen zonder scheurbuik. Dat-ie zijn moeder kon vertellen dat er mensen zijn die nog altijd dromen van de Kip Tandoori, potjandorie, en dat ze bereid zijn petities te starten om de terugkeer van de Moussaka mogelijk te maken. En het belangrijkste, dat velen van hen ­inmiddels hele tafels bij elkaar Ottolenghi’en, maar dat die kunst bij hém begon, omdat hij hen zijwieltjes had geboden.

Nou, echt medelijden hoefde ik niet te hebben met Anton Rinsema hoorde ik al snel, want aan de andere kant van de lijn hing een Friese veertiger die zonder schroom sprak over ‘mealkits’, en ‘nutrition’, heel Unileverig. Maar De Grote Gifmenger, zoals hij ook wel was genoemd? Ooit begonnen als pizzabakker had hij zich opgewerkt tot souschef van De Mariënhof – toen nog twee Michelinsterren – en nu vond hij plezier in het maken van gerechten voor normále mensen, prachtig werk. ‘Johnny Boer van De ­Librije vroeg eens: joh, waarom kunnen jullie nooit producten maken zoals wij die maken?’ Ja, als jij 20 euro per potje wil betalen, prima. Maar dat hebben de meeste mensen niet. Bovendien: als jij de hele dag op een steiger staat wil je ’s avonds geen bord met pretenties, dan wil je iets wat je maag vult.’ Hij benadrukte dat de gerechten door de jaren heen veel minder zout waren geworden, en dat hij ze zo ontwierp dat je, als het goed is, niks overhield; heel duurzaam dus. Verder was hij laatst door de Keuringsdienst van Waarde geïnterviewd over paella, helemaal gerust was hij er niet op. We sloten af, ik hoorde Anton Rinsema nog net zeggen dat mensen er weleens moe van worden dat wat zij eten steeds door de ‘goeie’ mensen wordt afgezeken, en dat het geen kwaad kon je af en toe in te leven in een ander.

Goed nieuws voor die eerste categorie: er komt een Shaksuka aan, instroom in week 10-12, beetje ­afhankelijk van de schapombouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden