Column Sheila Sitalsing

Een land waar niemand jankend een kaarsje opsteekt wanneer de directeur een vrouw of streepjes-Nederlander is

Toen ik het advies doorlas over het doorbreken van het glazen plafond dat vrijdag aan de minister van Emancipatie is overhandigd, moest ik zachtjes wenen.

Niet om de aanbevelingen – de beuk erin, geef de labbekakken die de dienst uitmaken in het bedrijfsleven een schop, voer een bij wet verplichtend quotum in voor vrouwen in raden van commissarissen – want dat zijn uitstekende aanbevelingen.

Het zijn ook adviezen die ertoe doen, want afkomstig van de SER, mét de zegen van werkgeversorgani­saties, vakbonden, wetenschappers en Hans de Boer. En ook al is het tegenwoordig in de mode om te zeggen dat de geheime ondergrondse tunnel, die het Torentje van de premier met de Malietoren van VNO-NCW verbindt, is dichtgegooid: vlak de macht van een eens­gezinde polder op de politiek niet uit.

Bovendien: minister Van Engelshoven had zelf aan de SER gevraagd wat ze in hemelsnaam moet doen om Nederland de moderniteit in te sleuren en er een land van te maken met echte kansengelijkheid. Een land waar niemand gek opkijkt, of jankend een kaarsje voor de beklagenswaardige witte man opsteekt, wanneer de directeur een vrouw of een streepjes-Nederlander is. Vol hoopvolle verwachting kijken mijn dochters, nichtjes en ik naar haar.

Het zachtjes wenen concentreerde zich rond de ­opsomming van alles wat er al is aanbevolen, voorgesteld, geprobeerd, en ingevoerd maar nooit uitgevoerd in de lange, lege jaren die achter ons liggen. Handvesten, convenanten, charters, codes voor de ‘guvernens’ en ander geduldig papier vol vrome voornemens om te beginnen met het wegbikken van de dikke kleilaag van mannen die de weg naar de macht verstoppen. Streefcijfers waar nooit naar is gestreefd. Herhaaldelijke pogingen tot het stoken van een revolutionair vuurtje dat keer op keer uitdoofde in een dorre woestenij van diepgeworteld conservatisme. En in alle gewesten van dit land met zijn superieure cultuur werd ondertussen gelispeld: ‘We willen ze heus, maar we kunnen ze niet vinden.’

Ook tranentrekkend: de stapels onderzoeken naar het vooruit stoten in de vaart der volkeren van de mensen die achtereenvolgens minderheden, medelanders en allochtonen werden genoemd. Het eerste rapport stamt uit de vorige eeuw, zo helpt de SER ons herinneren (Méér werk voor minderheden – onze voorvaderen deden ook al aan kekke titels). Met de stapels papier die er in de loop der jaren bij zijn gekomen over vooroordelen van werkgevers bij werving en selectie valt een indrukwekkende muur te bouwen. En wat is de stand van zaken op het ministerie van Sociale Zaken anno 2019? Er loopt een experiment om te onderzoeken hoe vooroordelen bij werkgevers kunnen worden weg­genomen bij de werving en selectie van streepjes-­Nederlanders.

Ik zei het al: zachtjes wenen.

Het Financieele Dagblad voerde afgelopen week mannen en vrouwen in hoge functies op die de omslag in denken markeren bij de werkgeverslobby over een verplicht vrouwenquotum. Eerst waren ze tegen, nu zijn ze voor, net als Neelie Kroes, die vijftien jaar geleden al ‘I am proud to be quota-ed’ zei. In het FD zegt ­Mirjam de Blécourt (Baker McKenzie en Eerste Kamerlid voor de VVD): ‘Ik dacht: als we met z’n allen een wet maken, een streefcijferwet, dan gaan de grote bedrijven in Nederland zich daar wel aan houden. Ik was zo naïef. Het is 2019 en dat mannenkartel is er nog steeds.’ Daar sluit ’s lands knuffel-ceo Feike Sijbesma (DSM) zich bij aan: ‘Het gaat te langzaam.’ Net als Jan Bout (voormalig Royal Haskoning): ‘Kijk naar de bouw. Het is mijn diepe overtuiging dat de problemen daar te maken hebben met de masculiene cultuur. Ergens in 2015 zat ik bij weer een sessie over diversiteit en dacht: als we hier na zoveel jaar nog zo over praten, dan komt het niet van binnenuit.’

Eindelijk kunnen we zachtjes juichen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden