Column De week van de hoofdredacteur

Een kistje met flesjes en nieuws over Sir Edmund

Jongensboekenopwinding

Tot de vreemdere dingen die tijdelijk op de kamer van de hoofdredacteur zijn gestald, behoort het houten kistje  dat Maud Effting enkele weken geleden met licht bezorgd gezicht achter mijn bureau neerzette, met een lap erover, als ik het goed vond. Wat is het? Maud lichtte de lap op en toonde een ouderwets ogend koffertje, met lak verzegelde flesjes, een donkergele vloeistof. Een lichte jongensboekenopwinding maakte zich van mij meester. Het bleek het dopingkoffertje van dokter Pellikaan te zijn. Dat moest ter redactie worden gefotografeerd voor het verhaal dat u gisteren heeft kunnen lezen. Een heerlijke Krimi: een identiek kistje is op de avond van een wonderbaarlijke overwinning ontvreemd, met urinemonsters en al, volgens vele aanwijzingen door de bondsarts, en vervolgens in de Waal geworpen. Wij Nederlanders denken altijd dat schaatsdoping iets voor anderen is, wij kunnen immers schaatsen. Nu hebben we onze nationale pendant van dat fantastische gat-in de-muur-van-het-dopinglabverhaal, sinds de Spelen in Sotsji symbool van het Russische staatssportbedrog. Wij hebben rivieren die traag door oneindig laagland stromen, met een koffertje met urine erin. De Volkskrantredacteuren die hieraan werkten, Maud Effting, Willem Feenstra en Mark Misérus, moesten vele en lange gesprekken voeren, vaak met mensen die in het artikel niet voor komen. Doping is nu eenmaal een systeem dat alleen kan bestaan als alle betrokkenen hun kaken stijf op elkaar houden, en dat dus heel moeilijk aan het licht is te brengen. Maar het kan toch, als je de juiste getuigenissen weet te achterhalen. Op volkskrant.nl/schaatsdoping kunt u de verhalen, interviews, video en podcast vinden, en vertellen de verslaggevers zelf hoe ze te werk zijn gegaan. Ik vroeg hen gisteren wat ik eerder vergat te vragen: zit er nu eigenlijk echte oude schaatsersurine in die flesjes? Het blijkt thee te zijn, want dokter Pellikaan heeft een mooi museumstuk gemaakt  van het koffertje dat hij in 1976 in tweevoud liet vervaardigen. Hij bewaart het in zijn schuur.    

Nieuwe zaterdagkrant 

Als de bladeren vallen, gaat het over de begroting voor volgend jaar. Bij een uitgeverij als de onze is dat een hectisch moment. Plannen worden bekeken, doorgerekend en vastgesteld. Belangrijk nieuws voor onze redactie: de uitgever wil af van twee losse magazines bij de zaterdagkrant, omdat dat de distributie bemoeilijkt. De kosten van papier en verspreiding stijgen flink, dat hakt er minder in als we het proces vereenvoudigen. Bovendien wordt de bezorging dan betrouwbaarder. Dat betekent voor de Volkskrant dat Sir Edmund per 1 maart gaat verdwijnen. Maar ik kan u geruststellen: de inhoud verdwijnt allerminst. We breiden de zaterdagse krant uit met de secties Boeken en Wetenschap en maken Volkskrant Magazine dikker. Een afscheid dat nostalgisch stemt, maar zoals dat gaat op een redactie: we hebben ook wel weer zin om iets moois te maken van het nieuwe. We voerden daarover deze week de eerste gesprekken. We willen  Wetenschap en Boeken een prominente plek geven, maar ook het goede van de formule behouden.  Sir Edmund is, behalve een  avontuurlijke naam die velen nog steeds verhaspelen, een experiment in het deels vermengen van die traditionele alfa- en bètabolwerken. Daarvoor gaven we de aloude katernenindeling met zijn deelbaarheid op. Ons idee was dat die onderwerpen zo niet opgesloten zouden blijven in hun eigen katern en dus bij meer lezers interesse zouden wekken. Bij mij werkt dat ook zo. En de lezer heeft het blad na aanvankelijke aarzeling omarmd, blijkt uit onderzoek. Dus gaan we dit gelukkige huwelijk in een nieuwe vorm gieten. Heeft u er gedachten over, laat het me weten. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.