ColumnJoy Delima

Een jaar van wanhoop en jeuk aan mijn vulva dankzij milady Candida

Door seks als een geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig onzeker. Actrice Joy Delima (26) schrijft erover in klare taal. Deze week: milady Candida.

null Beeld Valentina Vos
Beeld Valentina Vos

Het is de winter van 2012 en mijn klasgenoten en ik hebben een Roompot-vakantiehuisje gehuurd in Bad Bentheim.

Ik mag geen alcohol drinken want ik heb net een tweede antibioticakuur gekregen vanwege een hardnekkige keelontsteking. Op de derde avond kijken we een film, als ik ineens jeuk voel aan mijn vulva. Ik probeer zo onopgemerkt mogelijk te krabben door de stof van mijn joggingbroek, maar daardoor begint mijn vulva alleen maar erger te jeuken. Ik heb me gisteren geschoren, bedenk ik me, dus misschien zijn het gewoon ingegroeide haren. Maar de jeuk wordt erger en ondertussen voelt het alsof mijn vagina in de fik staat. Als ik me naar het toilet haast en mijn string naar beneden trek, schrik ik. In mijn string zie ik ongewone afscheiding. Dik en wit. Het zweet breekt me uit en ik denk direct aan soa’s, maar ik heb nog nooit seks gehad. Ik veeg mijn string schoon, was grondig m’n handen en neem met onderdrukte paniek weer plaats op de bank.

Na vijf minuten brandt er, naast mijn vagina, ook ineens een lampje. De antibiotica. Had ik niet iets over vagina’s gelezen in de bijwerkingen? Na de film ren ik zo onopgemerkt mogelijk naar m’n slaapkamer en scan de bijsluiter. Misselijkheid, braken, een zwarte tong?, what the fuck slik ik? Diarree, netelroos, blablabla... En dan zie ik het: vaginale schimmelinfectie. Al m’n symptomen kloppen: jeuk, een branderig gevoel en overmatige geurloze afscheiding. Godver. En gadver.

De antibiotica doodde niet alleen de slechte bacteriën van mijn keelontsteking, maar ook een deel van de goede bacteriën in mijn lijf, lees ik online. En zo krijgt de gist genaamd candida albicans, die van nature al leeft in en op ons lichaam, de ruimte om zich uit te breiden, wat zorgt voor een disbalans in de vagina, wat dus resulteert in een vaginale schimmelinfectie. Eigenlijk een gistinfectie dus.

Eenmaal thuis in Rotterdam krijg ik een kuurtje en ben ik binnen een week van mijn infectie af. Opluchting. Maar de maand erop, een week voordat ik ongesteld moet worden en mijn weerstand dus op z’n laagst is, krijg ik dezelfde symptomen. Ik huil en hoor van mijn huisarts dat wie een keer last heeft gehad van candida, daar gevoelig voor kan blijven. Wat volgt is een jaar van wanhoop en jeuk. Ik heb voor het eerst seks en dat maakt het alleen maar erger, want penissen en sperma brengen de ph-waarde van je vagina uit balans, wat ideaal is voor milady Candida.

Na een jaar ben ik ineens genezen en heb zeven jaar lang nergens last van.

Tot afgelopen december. Ik was gestresst, mijn weerstand was laag, mijn ooglid ontstoken, ik sliep bijna niet en ik at veel suiker. Dus daar was ze weer; Candida. Wederom ging ik naar de huisarts en kreeg een kuurtje. Weer voelde ik de schaamte van toen. En angst. Want ik wist niet hoe lang ze dit keer van plan was te blijven.

Ik voel terwijl ik dit schrijf de noodzaak om te vermelden dat ze maar twee maanden bleef plakken en ik nu dus weer een gezonde vulva heb. Zo van: ‘Ik deel dit verhaal om het taboe te doorbreken, maar ik ben nu niet meer vies hoor!’ Wat dus eigenlijk het hele taboe in stand houdt. Maar hoe graag ik het ook zou willen, ik kan dit verhaal nog niet delen zonder alleen maar te denken aan mijn toekomstige dates die, als ze mijn naam intikken op Google, dit zullen lezen en dan denken: gadver. Maar, toekomstige date; als je dit leest en je denkt gadver, blijf dan alsjeblieft thuis. Want de stress over jouw oordeel bezorgt me geheid een nieuwe schimmelinfectie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden