COMMENTAARRaoul du Pré

Een jaar later: bevrijding uit de lockdown lonkt, mits we nog even volhouden

Voorzichtig duurt het langst. Er zit nog even niks anders op.

Burgemeester Theo Weterings van de gemeente Tilburg voorafgaand aan de persconferentie over de eerste bekende Nederlandse coronapatiënt, 27 februari 2020. Beeld ANP
Burgemeester Theo Weterings van de gemeente Tilburg voorafgaand aan de persconferentie over de eerste bekende Nederlandse coronapatiënt, 27 februari 2020.Beeld ANP

De argeloosheid is nauwelijks meer voorstelbaar. Toen op 27 februari 2020, vandaag een jaar geleden, het coronavirus officieel in Nederland arriveerde, was het ondenkbaar dat een jaar later de winkels, de cafés, de middelbare scholen, de universiteiten en de voetbalstadions nog leeg zouden zijn. ‘Ons hele systeem is erop gericht om een uitbraak te voorkomen’, liet het RIVM geruststellend weten. De GGD zette zich blijmoedig aan het eerste bron- en contactonderzoek: ‘We gaan proberen alle nauwe contacten van de man te achterhalen.’

Op 28 februari was de tweede besmetting gevonden, twee weken later zaten we in lockdown.

Veel Nederlanders hebben een van de zwaarste ­jaren uit hun leven achter de rug. De mijlpaal van ‘één jaar corona’ lijkt ook zijn mentale weerslag te hebben. Niet eerder was de sfeer rond de beperkingen zo opstandig als nu. De dreiging van de derde golf stemt tot moedeloosheid: niet nóg een keer.

Toch is er volop reden om aan te nemen dat we er veel beter voorstaan dan een jaar geleden. Toen was het virus een blinde vlek. We vierden nog gewoon ­carnaval en we gingen onbekommerd op wintersport. We konden niet of nauwelijks testen. Laat staan vaccineren.

We hebben, met vallen en opstaan, veel geleerd. De gevreesde ‘code zwart’ heeft de ziekenhuizen nooit bereikt. In de politiek verschuift de aandacht langzaam naar de langere termijn: roepen we zulke zoönosen niet over onszelf af? Heeft de marktwerking in de zorg de aanpak niet op vele fronten belemmerd? Misschien komen we wijzer uit de crisis.

Bovendien lonkt de bevrijding. De signalen over het effect van het vaccin op het oudste deel van de bevolking zijn zeer hoopgevend. We mogen dromen van steeds meer ontspanning in de loop van de lente.

Er is maar één ding dat die uitweg nog kan belemmeren: als we onszelf nu collectief gaan aanpraten dat het echt niet langer meer gaat en dat behalve het onderwijs ook alle andere sectoren subiet open moeten. Dat dreigde deze week hier en daar te gebeuren, maar het is de snelste weg naar de derde golf en naar nieuwe tegenslag. Ook dat is immers een van de dure lessen van het afgelopen jaar: voorzichtig duurt het langst. Er zit nog even niks anders op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden