Column

Een isoleercel van 6 vierkante meter

Ik zit op mijn wc (nee, wacht, het is niet wat u denkt) met een stapel brieven op schoot. Mijn badkamer is 6 vierkante meter groot, als ik me uitstrek kan ik elke hoek aanraken.

The West Feliciana Parish Detention Center waar Albert Woodfox gevangen wordt gehoudenBeeld epa

De brieven zijn afkomstig uit Louisiana State Penitentiary, de grootste maximum security prison in de Verenigde Staten. De 68-jarige Albert Woodfox schreef ze, vanuit de isoleercel die hij nu 43 jaar zijn thuis mag noemen. De isoleercel is 6 vierkante meter groot.

De kersttijd steunt op contrasten, waarvan dat tussen eenzaamheid en samenzijn het pregnantst is. Het samenzijn van velen confronteert de eenzame enkeling met de gaten in zijn leven, met spijt, frustratie. De vrijheid van de enkeling zonder al te veel verplichtingen wekt de jaloezie op van de velen die zich gegijzeld voelen door de familie (of, nog erger: de schoonfamilie) en hun voorkeur voor rollade of eau de vie van pruimen. Ik ken mijn loyaliteit nu eens toe aan de ene groep, dan weer aan de andere. Vanavond: familie. Nu: de brieven van Albert Woodfox.

Woodfox is schuldig bevonden aan de moord op een gevangenisbewaker. De getuigenis die hem zijn vrijheid ontnam, was afkomstig van een serieverkrachter die getuigde nadat hem een aanzienlijke strafvermindering was beloofd. Acties van mensenrechtenorganisaties hebben geen effect gehad, en aangezien de serieverkrachter in kwestie inmiddels overleden is, lijkt het zeer onwaarschijnlijk dat Woodfox, die altijd heeft volgehouden onschuldig te zijn, ooit nog vrijkomt. Onlangs verklaarde zelfs de vrouw van de vermoorde gevangenisbewaker dat het hoog tijd was voor vrijlating van de vermeende moordenaar van haar man, die ze steevast 'volstrekt onschuldig' noemt.

Albert WoodfoxBeeld epa

Amnesty International benaderde me enkele weken geleden om Woodfox een brief te sturen, wat ik heb gedaan. Vervolgens kreeg ik een mail toegestuurd van een Nederlandse mevrouw die al achttien jaar met Woodfox zei te hebben gecorrespondeerd. Na eerder brieven geschreven te hebben aan onder anderen Dr. Phil, Oprah Winfrey en president Obama, schreef ze nu mij aan. (De omgekeerde volgorde had je veel ellende bespaard, denk ik dan.) Ze vroeg of ik zijn brieven wilde lezen, waarop ik zonder te aarzelen ja zei. Gisteren werden ze bezorgd, een tot een pakketje gesnoerd stapeltje brieven.

De brieven zijn handgeschreven. Woodfox' handschrift is ietwat krasserig, maar zeer karaktervol. Het ontroerendst zijn de onbeholpen smileys. De grote marteling van gevangenschap is de saaiheid ervan, zegt hij. 'I am forced to live the same nightmare over and over.' Woodfox komt krachtig over, ongebroken, hij is dankbaar voor de brieven die hij krijgt, voor de snippers aandacht. 'Somehow', schrijft hij, enigszins verbaasd, 'I have survived with my dignity intact.' Een heel leven dat zo groot is als een kleine badkamer, en dat zich uitstrekt tot Nederland.

Ik lees de brieven allemaal achter elkaar. Dan sta ik op en verlaat de badkamer. Vanavond loop ik naar mijn familie.

Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden