Column Sylvia Witteman

Een ijslolly met bladgoud (zucht...)

De feestdagen naderen, en daarmee ook een lange, uitzichtloze periode van misantropie, walging, drankzucht en gedeeltelijke of gehele verpulvering van het brein. Zelfs de lust tot lezen zou een mens vergaan, maar wat moet, dat moet. Voor mij ligt de nieuwe Sinterklaas-Allerhande, de zogeheten ‘Sint bakspecial’, met als ondertitels ‘Heerlijke avondjes’, ‘Kaasfondue en spelletjes’ en ‘Gezellig gourmetten’. Ook de inhoud is van een tijdloze kneuterigheid, al is de gevulde speculaas dit jaar glutenvrij, zijn de gourmetpannetjes deels ‘vegan’ en wordt er pardoes een tulband gebakken van beslag waar een pond mandarijnen met schil en al doorheen is gestaafmixt. ‘Deze cake is door de mandarijnen vrij vochtig’, waarschuwt de Allerhande. Goh!

Ook in de ‘traybakes’ worden de mandarijnen niet geschuwd. Ongerijmd liggen ze op de foto tussen de peen, kip, kikkererwten en paprika. ‘Schep aan tafel op elk bord 1 of 2 mandarijnhelften en knijp wat van het sap over het gerecht’. Dat lijkt me beter van niet.

Het rookgordijn van mandarijnen kan trouwens niet verhullen dat er in het hele Sinterklaasnummer geen Pietje te bekennen valt, noch zwart, noch met vlekken, noch in enige andere kleur. En dat terwijl de feestfolder van de Lidl nog onlangs door schuimbekkende menigten op de brandstapel werd geworpen: het woord ‘Kerst’ ontbrak op het omslag, en daarmee ‘speelde de Lidl de islam in de kaart’ of zo iets. Bij een Pietloos nummer van de Allerhande zou men minstens evenveel ophef verwachten, maar die bleef tot dusver uit. Afkloppen maar.

Omdat de Allerhande, zoals altijd, gratis was, nam ik nog een ander blad mee uit de supermarkt. Ik weet niet hoe lang dit al gaande is, maar De Telegraaf blijkt een glossy variant te maken van hun zaterdagse magazine Vrouw. Die kost een pittige 6 euro, verre van gratis dus, maar dan heb je ook wat. Zo weet ik nu dat een kwart van de lezeressen meer dan 5 keer opschept in all you can eat-restaurants, de helft ‘geen enkele last heeft van vleesschaamte’ (de andere helft dus wel!) en 49 procent van de vrouwen ‘altijd kookt omdat haar man het –volgens haar – niet kan’. Ik ben dol op dit soort enquêtes.

Daarna een sympathiek interview met Miljuschka Witzenhausen, gevolgd door een nogal LINDA.-achtige (dus mooi vormgegeven) productie over mensen met rare eetgewoontes. Er is een meisje dat alleen maar fruit eet (‘ik kook gewoon voor mijn vriend, dat vind ik hartstikke leuk. Soms ziet het er zo lekker uit dat ik het zou kunnen opeten. Toch doe ik dat niet, omdat mijn energie daalt van gekookt eten’). Een ander meisje walgt van alle groente, behalve ‘doperwten uit een pot’. Beide dames zien er overigens stralend uit: verstandig eten is een rekbaar begrip, zou je bijna gaan denken, tot je de foto ziet van Francis Kenter (bekend van de spraakmakende documentaire Rauw) die al 17 jaar rauw veganistisch eet, en af en toe een tijdje helemaal niets. Ondanks de flatteuze belichting en make-up maakt ze een uitgemergelde indruk. ‘Maar ziek ben ik nooit’, zegt ze. Ook maar afkloppen.

Je zou er bijna zin van krijgen in ongebreideld gourmetten. Van Vrouw mag dat, maar dan ‘luxe’, met zalm, asperges, truffel en kreeft. Daarna komen de inmiddels echt wel tot op de draad versleten mini-pavlova’s van Nigella weer eens voorbij, alsmede een retro-hippe beef Wellington en een ijslolly met bladgoud (zucht...).

Maar dan springt mijn hart op. Een column van ‘Culi-expert’ Marjolein Hurkmans, een struise blondine die mij zwart op wit gelijk geeft: zoete aardappelen zijn overgewaardeerde, weeë ondingen. Zes zeer ware woorden, een euro per stuk méér dan waard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden