Een huurder mocht alleen op 'westerse wijze' koken. Maar wat betekent dat?

.

Een Iraakse expat deed op social media haar beklag omdat een huurbemiddelaar (Executive Home Rentals) haar alleen een woning liet bezichtigen als ze kon beloven dat ze op 'westerse wijze' zou koken. Dit leidde afgelopen week tot een rel op Facebook. De huurbemiddelaar schreef in een mail dat de woning niet geschikt was 'voor huurders die houden van urenlang koken met veel kruiden'.

Ik heb de huurbemiddelaar even opgebeld, à la de Keuringsdienst van Waarde omdat ik eerlijk gezegd geen flauw idee had hoe je op westerse wijze kookt. Ten eerste wist ik niet precies waar het Westen begint en/of eindigt en ten tweede kreeg ik met geen mogelijkheid een eenduidig beeld van bijvoorbeeld mijn eigen kookkunsten en bereidingswijze, behalve dan dat ik volgens mijn vrienden een expert schijn te zijn in het fenomeen luchtkoken, wat inhoudt dat ik mijn groenten uit de losse pols boven de pan snijd, omdat alle planken in het huis meestal vies zijn. Enfin: geen idee dus. Ik hoopte dat ze bij de huurvereniging met een verlossend antwoord zouden komen.

'Kunt u mij uitleggen hoe ik op westerse wijze een maaltijd bereid?', vroeg ik.

De telefoniste hakkelde wat en verbond me toen door. Niemand bij de huurvereniging leek, ondanks de absurditeit van de eis, hun eigen eis te snappen.

Om een lang verhaal kort te maken: ook de uiteindelijke derde persoon die ik aan de lijn kreeg, kon geen antwoord geven op de vraag wat het inhield om een maaltijd op westerse wijze te bereiden. Toen ik de vraag wat versimpelde, checkte of de telefoniste zichzelf als een westerling ziet en vroeg hoe zij doorgaans zelf een maaltijd klaarmaakte, zei ze: 'Ik gebruik de magnetron.' Ze verontschuldigde zich en zei: 'Ik heb het erg druk, vandaar.'

Een tijdlang woonde ik bij een Iraanse man in huis, die inderdaad de hele dag in de keuken stond te koken terwijl hij naar Radio 1 luisterde om Nederlands te leren. De (niet-westerse) gerechten bracht hij rond in de buurt, om de mensen te leren kennen.

Momenteel woon ik met vier mensen in een huis. We komen uit verschillende werelddelen en houden er onze eigen kooktaferelen en dus geuren op na. Het huis ruikt in ieder geval altijd naar vis. Soms ben ik bang dat mijn vrienden zeggen: 'We gaan niet naar Maartje, want dan ruiken mijn kleren weer een week naar vis.'

De ergste geuren die ikzelf tijdens het koken verspreid komen steevast door fouten. Ik steek pannen in de fik omdat ik ondertussen plaatjes van voetbalvrouwen aan het bekijken ben. En van de week zette ik een aluminium kannetje met melk in de magnetron. Na ongeveer twintig seconden stond het huis vol met giftige rook, was de magnetron kapot en het leven van het kannetje afgelopen. Ik ben samen met mijn huisgenoten buiten in de regen gaan zitten tot de ergste rookontwikkeling voorbij was. Omdat ik te laat kwam voor een afspraak met mijn moeder sms'te ik haar: 'Ik ben wat later, want ik heb (dom!) aluminium in de magnetron gezet.'

'Dat komt door je opvoeding', sms'te mijn moeder terug.

Kijk, daar hoor je nou verder nooit iemand over.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden