columnSheila Sitalsing

Een hoop draaikonterij, maar aan rariteiten zijn ze bij 50Plus wel gewend

Het zijn de tijden van dorhout-populisme. Van ouderen die als gevolg van paniekerig en onachtzaam crisismanagement in eenzame opsluiting zijn verpieterd (dat wordt straks het hartverscheurendste deel van de parlementaire enquête coronabeleid die ongetwijfeld komen zal, met huilende mensen en veel ‘met de kennis van nu’-spijtbetuigingen). Van een deftige commissie van medici en ethici die adviseert om bij overvolle IC’s jong voor oud te laten gaan (wat is eigenlijk de status van dit draaiboek ‘Triage op basis van niet-medische overwegingen voor IC-opname in de covid-19-epidemie’ nu de IC’s weer aan het vollopen zijn?). Van ouderenuurtjes bij supermarkten, van driftige discussies over wie wanneer beslag mag leggen op de ruimte buitenshuis, van kleinkinderen die opa en oma niet mochten zien en toen weer wel en vervolgens toch maar liever niet.

Logisch dat de ouderenpartij schittert, het maatschappelijke debat naar zich toetrekt, piekt in de peilingen, een ongeke…– nou ja, het had gekund. Als 50Plus niet zou dobberen op de onderbuikstroom van Jan Nagel, als de partij de agenda niet had versmald tot ordinair pensioengegraai met ‘BLIJF VAN MIJN POEN AF’ als kluchtig dieptepunt, als de malle keizer Krol niet veel eerder was weggejaagd, als de club niet een magische aantrekkingskracht zou uitoefenen op ijdeltuiten en non-valeurs die almaar hinderlijk in de weg lopen wanneer de welwillenden en de wél gekwalificeerden iets voor elkaar proberen te krijgen.

Zaterdag koos 50Plus uit een handvol kandidaten – er waren meer kandidaten dan de partij zetels heeft in de peilingen – een nieuwe lijstaanvoerder voor de aankomende verkiezingen, Liane den Haan. Een kunstje van marionettenspeler Jan Nagel, die had besloten dat zij het moest worden. Wat haar programma is, is niet duidelijk, want de kandidaat-lijsttrekkers mochten elkaar tevoren niet treffen. En, zo legde ze de afgelopen dagen veelvuldig uit, dat ze in haar vorige functie als directeur van een lobbybond voor ouderen vóór bepaalde dingen was (een door de fractie van 50Plus in de Tweede Kamer verguisd polderakkoord over pensioenen bijvoorbeeld), betekent niet dat ze daar straks niet tégen kan zijn als dat nodig mocht zijn. 'Je kunt heel goed uitleggen dat een politieke partij een andere rol heeft dan een belangenbehartiger’, zei ze vrijdag op de radio. Gekkigheid natuurlijk en de belofte van een hoop draaikonterij, maar aan rariteiten zijn ze bij 50Plus wel gewend.

Den Haan heeft zich ten doel gesteld ‘rust, vertrouwen en inhoud’ te brengen, en ze ‘wil af van alleen maar neen roepen’. Rustig is het nog niet helemaal: in de aanloop naar de lijsttrekkersverkiezing had de ene helft van de partij lelijke dingen over haar belangrijkste tegenstrever Corrie van Brenk zitten sissen (‘Geen spits’, ‘Volstrekt ongeschikt’), en had de andere helft van de partij gedreigd met de apocalyps als het Den Haan werd. Van Brenk, die de TweedeKamerfractie leidt en zich met een prettige ijzerenheinigheid in de politieke debatten manifesteert, weigert onder Den Haan te werken en vertrekt na de verkiezingen.

Zaterdag kozen de leden ook de voorzitter van de commissie die het verkiezingsprogramma moet schrijven. Meteen daarna stapte hij op; hij is me daar gek om dat voor Den Haan te gaan doen.

Jan Nagel, 81 jaar oud, zei onlangs in NRC dat hij ‘geen moeite heeft volgend jaar echt met pensioen te gaan’. Laten we voor ieders bestwil hopen dat hij die belofte inlost.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden