Een hek eromheen gaat echt niet helpen

De ingezonden brieven van zaterdag 20 juni.

Syrische vluchtelingen worden tegengehouden aan de Turkse grens. Beeld afp

Brief van de dag

Met grote verontwaardiging las ik het opiniestuk van Ton de Kok, die beschrijft hoe hij als voorstander van de Heras-variant een groot pleitbezorger is van het met rust laten van conflictgebieden (O&D, 13 juni). De Heras-variant komt erop neer dat 'mensen zichzelf in stabiliteit dienen te vechten' en dat een land eerst en vooral de eigen mensen dient te dienen.

Hoewel ik als genocidedeskundige het met hem eens ben dat we alleen moet ingrijpen als er zowel een humanitair als een militair plan op tafel ligt, ben ik zeer verontwaardigd dat een docent levensbeschouwing zich inlaat met zulke populistische denkbeelden.

De Kok is hopelijk op de hoogte van het feit dat we als lid van de Verenigde Naties de verplichting hebben om volkeren die zichzelf niet langer kunnen verdedigen, te verdedigen.

Ik hoop ook dat De Kok beseft dat we inmiddels in een interdependente wereld leven en dat een oorlog die nu ver weg lijkt in praktijk dichterbij is dan men denkt. Geschiedenis heeft ons steeds en steeds weer geleerd, dat niet-inmenging eerder escalatie dan de-escalatie in de hand werkt.

De Tweede Wereldoorlog, Pol Pot, Rwanda komen daarbij in gedachten. Hoe mooi 'het hek eromheen' ook klinkt en hoe populistisch dit ook is, dit hek voorkomt niet dat oorlogen vandaag de dag over grenzen heengaan en dat de Heras-variant een illusie is die niet is opgewassen tegen realpolitik.

Anthonie Holslag, Amsterdam

(hieronder staan de overige brieven van 20 juni. De ingezonden brieven over het CPB leest u hier)

Onschadelijk maken

Hoe maak je zorgwekkende uitkomsten van een onderzoek naar antisemitisme subtiel onschadelijk? Door de vragen suggestief te noemen en de antwoorden te beperkt. Door antisemitisme een complex probleem te noemen. Door de vragen danig suggestief te noemen. Door te stellen, dat het moeilijk is op straat een Jood te onderscheiden van een aanhanger van de staat Israël.

Door te stellen dat antisemitisme veel gradaties kent. Door, als de minister in de uitkomsten aanleiding ziet voor een vervolgonderzoek, dit uit te leggen als bewijs, dat hij dezelfde twijfels en bedenkingen heeft. Dit alles te lezen op de opiniepagina in de Volkskrant.

Willem Aantjes, Utrecht

Dikke Ik

Jan Heemskerk? Is dat niet de (voormalig) hoofdredacteur van de Playboy? Die hier een lans meent te moeten breken voor de 'mild corpulente man' en 'de gedachte dat een man misschien meer is dan de som van zijn glanzende spierbundels'.

Na jaren van professioneel vrouwen tot object maken zijn beklag durven te doen bij de eerste tekenen van een terugwijkend ego? En daar geen ironie in zien? Wauw. Zie je bij de volgende Iron(ie) Man training.

Liz Verdoes, Heiloo

Op Texel

Menig Texelaar zal het artikel over 'de wetsuitman van Texel' hoofdschuddend gelezen hebben. Het is óp Texel, wanneer leren ze het nou eens?! Boeiend artikel overigens.

Marieke van Straten Den Burg, Texel

Man als maat der dingen

Naar aanleiding van de column 'de man als maat der dingen' van de Ombudsvrouw moet mij het volgende van het hart. Zolang vrouwen accepteren, ja zij er zelfs kennelijk trots op zijn, aangeduid te worden als: dirigent, componist, dichter, lezer, voetballer in plaats van aangeduid te worden met de vrouwelijke vorm, zoals componiste, zal de man nog steeds de maat der dingen zijn.

De voorbeelden zijn slechts een kleine selectie van wat ik de laatste weken heb gehoord en gelezen. Ook in de Volkskrant.

Suur Maj Zonneveld, Enkhuizen

Niet in een opwelling

Als 'Joego-veteraan' las ik de bijdrage 'Conflictgebieden? Hek eromheen!' met gemengde gevoelens. Maar ik zou op basis van wat Ton de Kok schreef van harte willen pleiten voor een groot permanent spandoek in de Tweede Kamer: stuur niet in een opwelling van morele verontwaardiging uw militairen de rotzooi in.

Willem Paulus, Ermelo

Dag stilte

Met verbazing heb ik het artikel 'Quadbiken in Namibië' gelezen ('Voor vader'). Hoe is het mogelijk dat een kritische krant zo'n artikel plaatst. De Namib-Naukluft is een van de laatste stukjes ongerepte natuur in de wereld. Een van de laatste gebieden waar je echt stilte kon horen.

Dat is nu dus voorbij omdat er op 'ecologisch verantwoorde wijze' met knetterende motoren gescheurd kan worden. Dat een krant als de Volkskrant zoiets plaatst zonder kritische kanttekeningen stelt mij zeer teleur.

Gert Juckers, Wageningen

Heen en weer

Overstappen op Rotterdam Centraal heeft zo zijn eigenaardigheden. Een compleet overzicht van de actuele geplande vertrektijden en de vertrekperrons ontbreekt binnen het poortjesgebied.

Dus hoe kom je daar aan je doorreisinfo via Rotterdam Centraal - dat gloednieuwe station? Uitchecken, kijken en dan weer inchecken. Niet te geloven.

F.M. Boon, Delft

Rijdt-ie of rijdt-ie niet?

Leuk om te lezen, al die geweldige verslagen over de hoorzittingen over het Fyra-debacle. Maar mij verbijstert het dat de vervangende, langzamere, 'Intercy Direct' om de haverklap ook niet rijdt. De daarvoor aangeschafte Canadese Bombardier-locomotieven gaan om de haverklap kapot of het computersysteem van de trein slaat op hol met vertragingen tot gevolg.

Ook lijkt het erop dat de NS als bezuinigingsmaatregel de Intercity Directs liefst zo weinig mogelijk laat rijden, want hoe kan het anders dat wegens werkzaamheden die trein een week lang amper rijdt terwijl de Thalys over hetzelfde traject wel rijdt?

En hoe kan het dat een kapotte bovenleiding tussen bijvoorbeeld Breda en Rotterdam ertoe leidt dat de hele trein ineens niet meer kan rijden terwijl er dan tussen Rotterdam en Amsterdam echt niets aan de hand is. Tja, de toekomst voorspellen is heel makkelijk als regelmatige Intercity Direct-reiziger, hij rijdt wel of hij rijdt niet (kans 1 op 5 dat hij niet rijdt). Op het einde van het jaar kost dit de gemeenschap weer een dikke 100 miljoen en over enkele jaren hebben we een Kamerenquête over Intercity Direct en biedt de directeur van de NS zijn verontschuldigingen aan. Tja, wat koop je ervoor als reiziger. Waarom al die energie in achteraf praten niet gestoken in directe praktische verbetering en een degelijke dienstregeling?

Joost Seelen, Breda

Ik ben sprakeloos

Met stomheid geslagen sta ik voor een hypotheekadviesbureau. Vijftien minuten geleden ging ik aan tafel bij een jonge man, Sasha, die ging berekenen wat ik kon lenen voor een huis.

Hij mompelde iets: 'Meneer verdient 34.260 euro per jaar, starterslening, 3 jaar geen rente of aflossing dus meer lenen.' En dan hardop: 'Dus u kunt een huis uitzoeken van 190 duizend euro tot 200 duizend euro. Heeft u nog schulden?'

Ik was sprakeloos. Met mijn salaris als beginnend docent kon ik 2 ton lenen?! Ik ben docent economie en tijdens mijn lessen vragen mijn leerlingen mij regelmatig: 'Meneer, hoe is de crisis begonnen?' Als ik dan vertel dat mensen geld leenden dat ze helemaal niet konden terugbetalen kijken ze met grote verwondering en mompelen zoiets van: 'Hoe dom kan je zijn, de mensen bij de banken kijken toch of je het kan terugbetalen?'

Ik heb een studieschuld, zeg ik.

Sasha: Als u de afgelopen 3 maanden niets naar de DUO heeft overgemaakt, dan hoef ik er niet naar te vragen en is het dus geen probleem.'

Die avond is op tv een bankier aan het woord: 'Iedereen geeft altijd maar de banken de schuld, de mensen hebben toch zelf hun hypotheek afgesloten, ze hebben toch zelf het contract getekend.'

Ik ben opnieuw sprakeloos. Worden wij, burgers, nu werkelijk als de schuldige aangewezen voor de crisis?

Ik ben gaan lesgeven omdat ik hoop mijn leerlingen af te leveren als zelfstandige, sociale en verantwoorde individuen van de maatschappij.

Maar als dit de stand van zaken is moet ik mijn leerlingen dan wel zo afleveren? Of zijn ze beter af als ik ze asociaal, graaiend en zonder moreel besef aflever? Die avond val ik piekerend in slaap, dromend over mijn toekomstige huis van 2 ton... Die ik wel kan lenen, maar niet kan betalen.

Pim Clasquin, Delft

Arme Wiebes

Rutte deelde na vrijdag de ministerraad mee dat de eerste drie leden van het Koninklijk Huis geen belasting hoeven te betalen. Zijn argument is dat het een enorme administratieve rompslomp geeft. Bij de vierde en volgende is dat blijkbaar geen probleem.

Arme Wiebes. Kon hij nog na een politieke balanceeract ergens groot geld vandaan halen voor de beloofde lastenverlichting, wordt dat door zijn premier door de neus geboord.

Anjo Clement, voorzitter van het Nieuw Republikeins Genootschap, Leiden

Goed plan

De minister en verzekeraars denken na of fysiotherapie wellicht weer deels gaat worden vergoed. Eindelijk! Als huisarts in een achterstandswijk vind ik het enorm onrechtvaardig dat het uit het pakket gehaald is. Mensen in deze wijken doen van jongsaf zwaar fysiek werk, hebben daarom ook meer ongelukken en klachten over het bewegingsapparaat zijn zeer gewoon. Omdat fysiotherapie niet wordt vergoed is mijn keuze beperkt tot het voorschrijven van medicijnen (niet zonder bijwerkingen) of doorverwijzen naar een specialist (duur). Dat is onrechtvaardig want wij hebben wel sinds enkele jaren in de huisartsenpraktijk een praktijkondersteuner ggz die hoogopgeleide mensen met psychische problemen helpt. En dat gaat niet eens van het eigen risico af. Daarom is het goed dat ook voor mensen die een gering inkomen hebben over fysiovergoeding wordt gedacht.

Berthon Rikken, huisarts, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden