Column Willem Vissers

Een geweldig evenement qua saamhorigheid, dat WK voetbal

Zaterdag, bij het stadion van Spartak Moskou, viel een Rus om van de drank. Eerst hielden zijn vrienden hem nog tegen, toen hij zijn evenwicht dreigde te verliezen. Toen ze even niet opletten of omdat hij te zwaar werd, dat was niet helemaal duidelijk, viel hij pardoes om, om te blijven liggen als Neymar, maar dan stiller. Hij rolde niet door en keek ook niet waar de camera was. Hij bromde wat, ogen dicht.

Foto EPA

Het gebeurt in Moskou geregeld dat Russen omvallen van de drank. Het is best knap dat ze zich daarbij ogenschijnlijk niet eens heel erg bezeren. Misschien hebben ze in hun onderbewustzijn een valtechniek na drankgebruik ontwikkeld. Maar over de Russen die gewoon aanspreekbaar zijn, valt na tien dagen WK één ding te zeggen: wat een aardige mensen. Het is bijna akelig hoe hulpvaardig ze zijn, hoewel ze bijna geen Engels spreken. En het is echt niet zo dat ze alleen zo doen omdat president Poetin ze heeft opgedragen aardig te zijn.

Ze leren intussen iets over uitbundigheid, hoewel juist hun ingetogen karakter ook een fijne eigenschap is. Een van de mooiste beelden, dat ik vermoedelijk nooit meer zal vergeten, heb ik opgeslagen in de metro, ergens in de buurt van station Prospect Mira. Vijf Mexicanen met grote Sombrero’s gaan omhoog met de roltrap. Aan de andere kant staan Russische agenten op de trap naar beneden. 

Foto AFP

Twee werelden komen elkaar tegen. Alleen al de blik van de Russen, die de gezichten onder de Sombrero’s van de luidruchtige Mexicanen aanschouwen met een mengsel van verbazing, geamuseerdheid en mogelijk een tikkeltje afgunst, is goud waard. Ze kijken naar uitbundigheid die zij missen, die ze niet gewend zijn ook. Misschien leren ze daar wat van. Of juist niet.

Andere keren vraag ik de weg in veredelde gebarentaal. Russen proberen uitleg te verschaffen. Dat zijn moeilijke ‘gesprekken’. Ze kijken van een afstandje toe wat er gebeurt met hun aanwijzingen. Je denkt: waarom blijven ze staan? Wat blijkt? Ze controleren of je het goed doet, en anders grijpen ze in. Zo lief. Of ze blijven kort voor je lopen. Af en toe draaien ze zich om en geven ze een nieuwe aanwijzing. Nu naar links. Ze zijn de vleesgeworden TomTom.

Foto Photo News

Het is sowieso een geweldig evenement qua saamhorigheid, dat WK voetbal. Al die mensen bij elkaar, al die volken, al die vrolijkheid, al die hulpvaardigheid. Het WK voetbal is een mooie, aparte biotoop van de mensheid. Een les ook, in zekere zin. Vergeet even al die haat in de wereld, het wantrouwen, de oorlogszucht, de taal van politici. 

Dat allemaal is slechts een fractie van het totale beeld. De meeste mensen, welke kleur ze ook hebben of welk geloof ze ook aanhangen, willen gewoon een beetje plezier hebben in het leven. Op het WK is dat prachtig te zien. En als ze dan een keer dronken zijn, vallen ze om. Maar niet zo mooi als een Rus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.