Column Het beste vliegverhaal

Een flinke golf zurig, melkachtig braaksel belandde op zijn mouw met de gouden strepen

Het uniform van een piloot. Foto Colourbox

‘Ik kom even naast u zitten, mag dat?’ De co-piloot die net uit de cockpit was gekomen, wees op de lege stoel naast ons. Natuurlijk mocht dat, leuk zelfs. Wij hadden stoelen op rij 1 gekregen met ons 15 maanden oude zoontje. Terug naar huis.

Het was niet zo’n goed plan geweest, dat vliegen naar een Canarisch eiland, vertelden we. Een kindje dat misselijk was op de heenweg in het vliegtuig. En huilen op die vlucht, huílen. Ontroostbaar. Als je wilt weten wat schaamte is, ga dan met een huilend en brakend kind in een vol vliegtuig zitten en voel de blikken van de medepassagiers, het zuchten, mompelen, de ergernis. Het zweet was ons aan alle kanten uitgebroken.

‘Ach ja, dat kan gebeuren’, glimlachte de piloot. ‘Maar we zijn toch blij met kleine passagiertjes.’

Zoonlief zat nu prinsheerlijk op schoot te spelen met een kreukelboekje en keek naar hem op. ‘Wat een schatje. Fijn dat het nu wel goed gaat.’ Een flinke golf zurig, melkachtig braaksel belandde op zijn mouw met de gouden strepen.

Roy van der Zwaard, Zwolle

Ook iets gênants of ongewoons meegemaakt op het vliegveld of in de lucht en zin om er 200 woorden over te schrijven? didu@volkskrant.nl

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.