Column Sheila Sitalsing

Een ding is zeker, er wordt heel wat ‘stil werk’ verricht op het Binnenhof

Volgens Pia Dijkstra, Kamerlid voor D66, doen de mensen schamper over de goede werken van de mannen en vrouwen in de politiek, terwijl ze geen flauw benul hebben van de hoeveelheden bloed, zweet en tranen die achter de schermen worden vergoten. Zoiets twitterde ze althans afgelopen zaterdag, nadat er online enige onrust was uitgebroken toen politici van regerende partijen zich ‘blij’ en ‘opgelucht’ toonden dat Lili en Howick alsnog mogen blijven, hier waar ze horen.

De blijheid en opluchting kwamen niet lang nadat diezelfde regerende partijen toestonden dat de staatssecretaris de kinderen zou laten oppakken en deporteren – onder protest en met pijn in het hart en na slapeloze nachten, maar een blokkade wierp niemand op, want soms moet je hard zijn als je de coalitie heel wil houden. Een enkeling verwonderde zich over dit naoorlogse verzet, waarop Dijkstra in haar toetsenbord klom en ‘De twittergemeenschap heeft blijkbaar veel moeite met werk dat in stilte wordt verricht. Tjsa.’ typte.

Of ‘de twittergemeenschap’ zoiets is als ‘de burger’ of ‘de boze burger’ of ‘de kiezer’ of ‘de Nederlander die gewoon normaal is’ werd niet duidelijk gemaakt. Evenmin duidelijk werd of met al het stille werk wordt bedoeld dat Dijkstra’s partij Lili en Howick heeft geholpen met weglopen, want anders zaten ze nu toch echt in Jerevan, al het handenwringen in coalitiekringen ten spijt.

Wat niettemin als een paal boven water staat is dat er op het Binnenhof veel ‘werk in stilte wordt verricht’. Dat wordt duidelijk uit de 218 kantjes documenten over de jarenlange lobby voor lagere vennootschapsbelastingen en afschaffing van de dividendbelasting die het ministerie van Financiën heeft vrijgegeven op verzoek van RTLZ, met dank aan de Wet Openbaarheid van Bestuur.

Zo hebben de ambtenaren die het WOBverzoek behandelden heel veel stil werk gehad aan het witlakken van omvangrijke passages die we niet mogen lezen (‘buiten reikwijdte’ staat er dan bij). Heel actief, in stilte, is ook de premier. Die ontving in 2010 – hij was toen twee maanden minister-president van Nederland – de hoogste man van Shell in het Torentje. Het was volgens de vrijgegeven notitie de eerste in een reeks gesprekken met ‘ceo’s van van oudsher Nederlandse multinationals’ over ‘het fiscale vestigingsklimaat en de dividendbelasting’. Zo liggen dus de prioriteiten, weten de clubs die ondanks herhaaldelijke verzoeken na acht jaar Rutte nog steeds het Torentje niet van binnen hebben gezien.

Het is heel goed mogelijk dat de vezels van de premier er toen van overtuigd zijn geraakt dat afschaffing van de dividendbelasting van cruciaal belang is voor de Nederlandse economie, of in elk geval voor de ceo’s van van oudsher Nederlandse multinationals. En anders wel een maand later, toen de Partijcommissie Belastingen van de VVD een brief stuurde aan de toenmalige staatssecretaris van financiën, Frans Weekers (een van de vele, inmiddels vergeten VVD-bewindslieden die voortijdig struikelden over hun eigen gekluns) waarin zij schrijft ‘een groot voorstander’ te zijn ‘van de optie om de dividendbelasting in zijn geheel pro-actief af te schaffen’.

Zo stil was al dit werk, dat de premier en zijn vezels zich er niks meer van konden herinneren toen ze vorig jaar door de Tweede Kamer werden gevraagd hoe en waarom ze hadden besloten de dividendbelasting af te schaffen.

Werk dat in stilte wordt verricht, het kan tot de wonderlijkste uitkomsten leiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.