Column Aaf Brandt Corstius

Een cardiofeministe is blijkbaar niet hetzelfde als een fitnessfeministe

Ik moest denken aan de discussie die Sylvia Witteman vorige week opriep door zich af te vragen waarom woorden als ‘schrijfster’ en ‘kokkin’ vaak worden vermeden en mensen liever ‘vrouwelijke schrijver’ schrijven, ‘schrijver’ over iemand met een vagina die schrijft (ze schrijft met haar hand, ik zeg het er even bij).

Daarop kreeg ze een hoop reacties, want wat schrijfster is versus schrijver is wat roetveegpiet is versus Zwarte Piet, of andersom, daar wil ik even vanaf zijn.

Maar goed, ik dacht daaraan omdat ik gisteren las dat Angela Maas door Opzij was uitgeroepen tot meest invloedrijke vrouw van Nederland, omdat ze, ik citeer Opzij, ‘de eerste cardiofeministe van ons land’ is. Als zelfs officiële want daarvoor betaald wordende feministen het woord feministe gebruiken als ze het hebben over een vrouwelijke feminist, dan is het duidelijk: het moet dus schrijfster zijn en niet schrijver. Blijkbaar.

Ik bleef vooral haken aan het woord cardiofeministe omdat ik het niet kende. Cardiofeministe, cardiofeministe, wat een grappig woord, dacht ik, en meteen dacht ik: dat zal wel zoiets zijn als powerfeministe. Iets met sport en kracht, fitnessfeministe, krachtpatsfeministe, kortehalterfeministe, en verder redenerend kom je dan al gauw uit op cardiofeministe.

Zo’n feministe die, overdrachtelijk gezien dan, al jaren keihard aan het rennen is op een loopband en zo heel sterk is geworden en veel uithoudingsvermogen heeft. Ja, dat zag ik allemaal voor me, zo snel kan het gaan als je het woord cardiofeministe voor het eerst ziet.

Maar het is dus iets anders, iets veel letterlijkers: Angela Maas is cardioloog, pardon, cardiologe, en de eerste die zich heeft gespecialiseerd in het vrouwenhart. Want vrouwenharten zijn heel anders dan mannenharten, dat zul je wel niet mogen zeggen maar het is dus wel zo. En dat is belangrijk werk, dat ben ik grondig met Opzij eens. Dat iemand het vrouwenhart serieus neemt en goed behandelt. Verdomme!

Toch vind ik het wel jammer van het woord, want het bekte zo lekker, en nu blijk je een heel specifiek en complex beroep te moeten uitoefenen om cardiofeministe genoemd te mogen worden. Ik hoopte eigenlijk dat ik het ook was. Maar dat is dus niet zo.

Het schept wel mogelijkheden voor Opzij-uitreikingen in de komende jaren. Want er zijn vast vrouwen in de medische wereld bezig die zich ook specialiseren in allerlei organen en delen van de vrouw die voorheen hetzelfde als mannelijke organen werden behandeld. Dus dan krijg je nog een rugfeministe, een spierfeministe, een stembandfeministe, een handfeministe en een voetfeministe.

Een voetfeministe wil je natuurlijk eigenlijk niet zijn, maar ik roep een dappere vrouw die nu bezig is met onderzoek naar de voet op dat toch te worden. Je moet wat overhebben voor de goede zaak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden