Opinie Brieven

Een bos dient men te onderhouden en daar moeten de droge landen snel departementen voor oprichten

Een man bekijkt de schade na bosbranden in de omgeving van Athene. Foto Joris van Gennip

Ik ken een echtpaar dat woont onder rieten dak, op 15 meter afstand van de bosrand. Hoewel het kreupelhout daar wel een halve meter hoog voor het grijpen ligt, koopt dit brave duo openhaardhout in de bouwmarkt, kant en klaar.
Zo gaat het ook in Griekenland en Portugal. Men koopt een gasfles in de winkel, vervoert die per auto en kookt al lang niet meer op hout. Welvaart maakt lui.
Ondertussen stapelt het dode materiaal zich op, jaar na jaar. Dan, op een kwade dag in een hete zomer, vliegt de uitgedroogde bosbodem in de hens.
Heeft de president van het droge land na het zoveelste inferno nog niet begrepen dat kreupelhout opgeruimd dient te worden, vooral rond de dorpen? Een bos kan men beter onderhouden dan laten verwilderen. Daar moeten in de droge landen snel aparte departementen voor opgericht worden.
M. van Rijckevorsel, Warfhuizen 

Succesvol 

In een tijd van likes, verkoopcijfers en voetbaloverheersing kan het niet verbazen dat Michel van Egmond wordt gekwalificeerd als ‘met afstand de succesvolste sportschrijver van het moment’ (V, 1 augustus). Maar laten we niet alleen naar kwantiteit kijken! Met Dammen als cultureel erfgoed (Hans van der Nap, 712 pagina’s) en Eindspelkunst (Gerrit de Bruijn, 309 pagina’s) verschenen dit jaar twee kroonjuwelen in de Nederlandse damsportliteratuur. Beide boeken ademen decennia aan onderzoek en passie. Het zijn instant klassiekers geworden die over een eeuw nog te genieten zullen zijn. Die titels (oplage: nog geen duizend exemplaren) zult u echter niet in de boekhandel tegenkomen, want daarvoor is de damsport te klein. Of zou Van Egmond een bestseller over een dammer kunnen schrijven?
Arne van Mourik, Zeist
denksportfilosoof
 

 Cor Kieboom 

Stephan Sanders haalt donderdag in zijn column de essaybundel 'Lof der inconsequentie' aan van de door hem bewonderde Hans Magnus Enzensberger. Ik deel die lofzang op inconsistent gedrag. Er loopt een rechte lijn van consequent gedrag naar principes, van principes naar dogmatisme en van dogmatisme naar fundamentalisme. Maar voor dat inzicht hoef je Enzensberger niet te lezen. Graag herinner ik aan de klassieke uitspraak uit de jaren zestig, uit de mond van Cor Kieboom, roemrucht voorzitter van Feijenoord, toen Feijenoord nog geen ‘Feyenoord’ was: ‘Waar staat geschreven dat ik consequent moet zijn.’ Dat is al jaren mijn lijfspreuk. Die uitspraak van Kieboom indachtig ben ik mijn hele leven al Ajax-supporter.
Ed van Tellingen, Meppel

Roze sporters in beeld 

Wat geweldig dat de Volkskrant met maar liefst drie pagina’s aandacht besteedt aan roze sporters (V, 2 augustus). Sporten en gay is helaas best nog een issue. Waarom dit belangrijke artikel dan niet geplaatst tussen de andere sportartikelen? 
Ad van Dam, Amsterdam 

Stigmatisering 

'Hoe sportief zijn homo’s?’ (V, 2 augustus). Wanneer verschijnt de kop: ‘Hoe sportief zijn hetero’s?’ Wat een stigmatisering!
Bernadette van Leeuwen, Groningen

Zwitsers spoor veiliger

Spoorbeheerder ProRail weet niet hoe de Onderzoeksraad voor de Veiligheid (OVV) tot de conclusie komt dat het met de veiligheid van overwegen in Zwitserland beter is gesteld dan in Nederland (Ten eerste, 27 juli). Dat is niet heel erg moeilijk vast te stellen. Kort geleden heb ik een grote treinreis gemaakt door Zwitserland. Wat mij direct al opviel was dat alle wegen en weggetjes die een spoorlijn kruisen zijn beveiligd met licht- en geluidsignalen én een spoorboom(pje). Soms maar een spoorboompje van 1,5 meter lang. In Zwitserland leveren ze niet in op veiligheid. In Nederland gaat het altijd eerst weer over de kosten. 
Cees van Amstel, Huizen

Nasynchronisatie, een zegen!

Ik kijk veel naar Franse films op Arte. Mijn Frans is onvoldoende om een Franse film zonder ondertiteling te kunnen volgen. Arte synchroniseert buitenlandse films naar de Duitse taal die ik wel goed machtig ben. Een zegen. Immers, ik hoef de tekst niet te lezen en het beeld wordt niet verpest door de ondertiteling. Mijn visuele aandacht wordt daardoor niet afgeleid en blijft geheel gericht op het filmische beeld. Wel ben ik het met Rudi Wester (Brief van de dag, 28 juli) eens dat nasynchronisatie van anderstalige politici onzinnig is. Ook ik wil Obama, Trump, Macron en Merkel in hun moedertaal horen, al dan niet met ondertiteling.
E.G. Bakker, Den Haag

Dier en mens

Tegen Cisca Wubbolts uit Hilversum, die zich bij het zien van een gedode ijsbeer schaamt om een mens te zijn (Geachte redactie, 31 juli), zou ik willen zeggen: doe er wat aan. Word beest onder de beesten. Maar besef dat het daar ook niet allemaal lieverdjes zijn. Die maken elkaar, als het zo uitkomt, ook af. Het zijn net mensen. Hier geldt ‘survival of the fittest’ en deze ijsbeer was blijkbaar niet slim genoeg.
Arie Smits, Rhenen

Kleine Fotze

In de recensie van Bad Banks werd terecht geklaagd over de vertaling
van ‘kleine Fotze’ (V, 25 juli), terwijl er zo’n mooi Nederlands woord voor bestaat, te weten ‘huppelkutje’.
Rob Woldringh, Oosterhout (Gld.)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.