OPINIEMeelezers

Een bloederig, pesterig en misselijkmakend cadeau voor een man die geen vlees eet. En een gedicht

In deze rubriek reageert de redactie op wat er leeft onder lezers. Deze week: het bezoek van Farmers Defence Force aan het privé-adres van D66-leider Rob Jetten. En een ballade van troost.

D66-leider Rob Jetten krijgt bezoek van Farmers Defence Force.Beeld Rutger van Lier

Het avondlijk bezoek van Farmers Defence Force bij de privéwoning van de met corona besmette D66-leider Rob Jetten viel niet in goede aarde bij de lezers van de Volkskrant. Volgens Trees Roose (Haren) is het afleveren van ‘een doos vol lappen konijnenvlees, rundvlees en varkensvlees’ een ‘nogal bloederig, pesterig en misselijkmakend cadeau voor een man die geen vlees eet’. Roxanne de Waal uit Amersfoort vindt de bewering dat het goedbedoeld was ‘huichelarij’: ‘het is je reinste intimidatie!’ De actie is volgens Rein Schene uit Haarlem ‘geen handreiking, geen troost en ook geen medeleven. Het is de maffia die een taart aan huis laat bezorgen met een kaartje waarop staat: ‘we weten je te vinden.’

Henk Schell uit Bennebroek ziet het anders. Hij begrijpt het ‘ongemak van Jetten’, al komt dat volgens hem vooral door ‘de reputatie van Farmers Defence Force’. ‘Persoonlijke benaderbaarheid is voor politici een van de pijlers van hun werk als volksvertegenwoordiger’, schrijft Schell. ‘Op de foto van het huisbezoek bij het artikel zie ik een vriendelijk glimlachende en relaxte Jetten in de deuropening, die een drietal keurig op afstand staande personen te woord staat. Zo kan het dus ook. Ik zou tegen FDF zeggen: ga vooral zo door.’ 

Ballade van troost

Een crisis zoals de coronapandemie vraagt niet alleen om maatregelen, maar ook om hoopvolle uitspraken, betoogde Peter Liebregts, hoogleraar moderne Engelstalige ­letterkunde, in deze krant. Hij verwees naar de lyriek van de Ierse dichter Seamus Heaney.

Poezïe als troost. Lezer Frank Montanus uit ­Nijmegen laat ons weten: ‘Ik weet dat u geen ­gedichten plaatst, maar dat is het dan ook niet. In deze tijden van vervreemding en eenzaamheid doe ik een oproep om bij deze eigen tekst muziek te vinden. Zie het als symbool voor de verbinding en troost die we zoeken. U mag de bijdrage opvatten als een reactie op de kranten van het afgelopen half jaar.’ Zo’n aanbod willen en kunnen we natuurlijk niet afslaan. 

De angst overheerst

En iedereen stuurt

Zijn mening, haar twijfels

De eenzaamheid schuurt

Het nieuws is herhaling

Van dezelfde grafiek

ook morgen weer zijn er

steeds meer mensen ziek

Een kapje, houd afstand

Ga niet op bezoek

Vanavond geen drankje

In de kroeg om de hoek

We moeten, we zullen

We hopen dat ooit

Deze virale winter

Toch ook weer ontdooit

En dan gaan we dansen

En iedereen kussen

Ik open mijn armen

En jij past daartussen

We zingen, ik fluister

In iedereens oor

Kom geef me je hand

Dan ga ik je voor

In een leven dat draait

om alles wat lief is

Van voetbal tot kunst

Waarin perspectief is

Zolang als ik kan

Zal ik blijven dichten

Om angst in het donker

Net iets te verlichten

Als jij dan wat speelt

Op piano, gitaar

Dan brengen we samen

De boel bij elkaar

Dan zingen we luidkeels

Bij wijze van toost

Dwars door de afstand

Dit liedje van troost

Dichtbij, op afstand

Dit liedje van troost

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden