Opinie Week van de hoofdredacteur

Een bijzondere reis door de frontlijn en plezier met de Alpe d’Huez

Op de achterbank

Het opmerkelijkste verhaal van deze week was de reportage van Ana van Es, onze correspondent in het Midden-Oosten, die door de frontlijn reed om het rebellenbolwerk Sanaa in Jemen te bezoeken. Als u dat nog niet heeft gelezen, moet u het beslist doen. De Houthi-regering in Sanaa voorzag haar van een zenuwachtige permanente begeleider. Die toonde het goed geoutilleerde ministerie van Toerisme. De laatste toerist in het gebied? ‘Jaren geleden.’ Het is een mooie combinatie:  een oorlogscorrespondent die zowel de ironische pen heeft om de absurditeiten te beschrijven, als de moed om in een autotocht van tien uur langs talloze vage checkpoints Sanaa te bereiken. Geheel bedekt door een abaya, voorzien van iemand anders’ huwelijkscontract om door te kunnen gaan voor de vrouw van de chauffeur. Een Arabische collega had Ana in Aden voorgedaan hoe ze op de achterbank moest zitten als een Jemenitische vrouw. ‘Een beetje in elkaar gebogen, handen over elkaar, alsof je niet op de wereld bent’, vertelt ze. Met haar 1,72 meter was ze te lang om uit te stappen zonder op te vallen, dus naar de wc gaan was er niet bij. Toen ze per ongeluk een stukje onderarm liet zien bij een checkpoint, wat een Jemenitische vrouw niet zou overkomen, kreeg haar fixer meteen lastige vragen. 

Zo'n reis vergt maanden van research en voorbereiding door Ana, in nauw overleg met chef buitenland Alex Burghoorn. Die beleefde – permanent in contact –  ook ‘zeventien lange dagen’. Alleen al voor een vliegticket naar Aden moet je iemand omkopen. ‘De meest complexe reis die ik heb gemaakt’, vertelt Ana, die ook in Syrië en Libië aan het front verkeert. ‘We hebben hoog ingezet.’ Tot op het laatst leek Sanaa onmogelijk, toen lukte het alsnog.  Buitenlandse collega’s willen nu van haar weten hoe. Ana is blij dat ze lezers kan vertellen over dit conflict, door de VN aangeduid als vergeten oorlog en ergste humanitaire ramp van het moment. Eerder schreef ze een frontverhaal met qat-kauwende regeringssoldaten. En we hebben nog een paar Jemen-verhalen tegoed over andere zaken. Daar verheug ik me op.

Houten kont

Overal op de redactie stonden plukjes mensen donderdag ademloos naar de finish op de Alpe d'Huez te kijken. Het voorpagina-overleg was uitgesteld, want de uitkomst had zomaar Steven Kruijswijk als opening krant kunnen opleveren. Dat gebeurde niet, maar onze Tourverslaggevers Rob Gollin en Iwan Tol weten gelukkig ook uitstekend raad met afzien en dan net niet winnen. In een eerdere column beschreef Rob Gollin zijn eigen tocht langs de 21 bochten naar boven op de racefiets, en nu als verslaggever per auto. Maar wacht, onze vaste wielercolumnist, de wielrenner die zo levendig kan schrijven dat zelfs mijn sporthatende vrouw zijn wielerboek tweemaal las, wón de Alpe d’Huez zelfs twee keer. Interessant om Peter Winnens gedachten over de huidige Tour te lezen. Ons team in Frankrijk is nooit compleet zonder Klaas Jan van der Weij, de fotograaf aan wie we al die spectaculaire combinaties van renner en landschap te danken hebben. Op onze site vindt u video’s waarin hij zijn favoriete foto van de week toelicht. Weet u weinig van fietsen en voelt u zich geïntimideerd door de geheimtaal van verslaggevers en kenners bij de koffie-automaat?  Voor u hebben we een lijst met alle vragen die u nooit over de Tour durfde te stellen. Met antwoorden van Bert Wagendorp en Just Fontein op vragen als: ‘Hoe houden die mannen het vol om drie weken lang en een paar duizend kilometer op zon hard zadeltje te zitten? Ik heb na vijf kilometer al een houten kont. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.