tv-recensieJulien Althuisius

Een angstcultuur bij The Voice? Welnee, zegt John de Mol bij BOOS, ‘die herken ik niet’

null Beeld
Julien Althuisius

Vrouwen, jullie moeten je beter uitspreken. Jullie moeten eerder aan de bel trekken als jullie te maken hebben met grensoverschrijdend gedrag. Dus vrouwen, neem je verantwoordelijkheid. Hup hup.

Dat was zo ongeveer de boodschap van John de Mol tijdens het interview dat Tim Hofman hem afnam aan het eind van de documentaire van BOOS over de seksuele misstanden bij The Voice of Holland. De Mol mocht reageren op wat hij zojuist had gezien. Hier volgt een korte samenvatting van al dat ranzigs: Jeroen Rietbergen stuurde dickpics en sprak af met een kandidate op zijn hotelkamer. Negentien mensen hadden over hem geklaagd. Marco Borsato kon zijn handen niet afhouden van minderjarigen. Hij zou een meisje van 14 onzedelijk betast hebben tijdens een van zijn barbecues. 14.

En Ali B. Die leuke, lieve, gezellige, brutale Ali B. bleek achter de schermen agressief, ging vreemd, randde ten minste twee vrouwen aan en had met een andere vrouw tegen haar zin in seks. Verkrachting heet dat, ook al vond het desbetreffende meisje dat nog moeilijk om toe te geven. Nadat hij seks met haar had gehad, ging hij tegenover haar zitten in een stoel en gaf hij commentaar op haar optreden. Hij deed het vaker, maar maakte zich geen zorgen dat het uitkwam. ‘Niemand gaat je geloven’, zei hij.

Minstens zo ontluisterend en verdrietig en schokkend als de verhalen zelf was de reactie van John de Mol. Koel en afstandelijk, half van Tim Hofman weggedraaid, beantwoordde hij de vragen. Hij wist slechts van één geval, namelijk de dickpic van Jeroen Rietbergen, die hij daarna ‘verbaal alle hoeken van de kamer had laten zien’. Oef, stoer.

John de Mol in gesprek met Tim Hofman. Beeld BOOS
John de Mol in gesprek met Tim Hofman.Beeld BOOS

Van die tientallen andere gevallen wist hij niets. Echt niet. Waarom ze niet eerder aan de bel hadden getrokken, wilde Hofman weten. ‘Ik weet het niet’, antwoordde De Mol.

Echt niet? Misschien omdat het allemaal jonge meisjes zijn die er alles voor over hebben hun dromen werkelijkheid te laten worden? Die zich daarin door niets laten tegenhouden, zelfs niet door hun eigen grenzen? Omdat ze bang zijn dat ze, als ze zich uitspreken, eruit gegooid worden? Daarom, John de Mol, trekken ze niet aan de bel.

De oplossing was simpel. Mannen, zo zei De Mol, moeten leren met hun machtspositie om te gaan. Ze moeten hun pik in hun telefoon houden en de grenzen van vrouwen respecteren. O nee, dat zei hij helemaal niet. De Mol legde het bij de vrouwen neer. ‘Als niemand wat zegt, kunnen wij niets doen.’ Het was een even pijnlijke als geweldige illustratie bij het patriarchale axioma dat het nooit de schuld is van de machtige man. En als het wel de schuld is van de machtige man, dan is het toch niet zijn schuld.

Van de suggestie dat er bij The Voice sprake is van een angstcultuur wilde De Mol niets weten. ‘Ik vind het te makkelijk om te zeggen dat er een angstcultuur is, want die herken ik niet. Die weiger ik ook te accepteren.’
Kijk, dat is dus precies het probleem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden