commentaar roetveegpiet

Dynamiek rond Zwarte Piet wordt bepaald door de radicalen die in (achterhoede-) gevecht zijn verwikkeld

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Met de doorbraak van de roetveegpiet zal het Zwarte Pietendebat niet ten einde zijn.

Het is deze dagen met verbazing en gêne vastgesteld: in Nederland woedt al een jaar of zeven – lokale protesten in de jaren zeventig niet meegerekend – een Zwarte Pietendebat. Dat begon met de aanhouding van enkele tegenstanders van Zwarte Piet. En het resulteerde in de gewelddadige verstoring van een bijeenkomst van Kick Out Zwarte Piet (KOZP), vorige week vrijdag in Den Haag, en in de massale inzet van politie bij de intocht van Sinterklaas, afgelopen zaterdag. Het adjectief ‘feestelijk’ in de persberichten over de intocht wekt associaties met de gangbare formulering op 1 januari dat de jaarwisseling ‘in de meeste plaatsen gemoedelijk is verlopen’. Wat geacht wordt feestelijk te zijn, is dat in de praktijk allang niet meer.

Sociaal psycholoog Kees van den Bos ziet in het betrekkelijk rustige verloop van de intocht van Sinterklaas een aanwijzing ‘dat we al in een volgende, lerende fase van de-radicalisering komen’. In de Volkskrant en bij Nieuwsuur verwees hij daarbij naar het feit dat KOZP afstand heeft genomen van radicale elementen in het anti-Zwarte Pietkamp.

Hij heeft in zoverre gelijk dat KOZP, na de eerste landelijke intocht met uitsluitend roetveegpieten, alle reden heeft voor tevredenheid met de tot dusverre behaalde resultaten. De dynamiek rondom Zwarte Piet wordt echter niet meer in de eerste plaats bepaald door KOZP, maar door de radicalen die in een (achterhoede-) gevecht zijn verwikkeld tegen de doorbraak van de roetveegpiet: extreemrechtse splintergroeperingen als NVU, Pegida en Identitair Verzet – die voetbalsupporters als voetvolk weten te mobiliseren.

Je zou kunnen zeggen dat Zwarte Piet met zulke medestanders geen tegenstanders meer nodig heeft. Maar in het ontspoorde debat gaat het allang niet meer om Zwarte Piet, maar om alles waar die volgens de felste voor- en tegenstanders voor staat. Voor de links-radicale Grauwe Eeuw representeert hij een systeem dat moet worden bevochten. Voor zijn verdedigers is Zwarte Piet het symbool van een orde die van alle kanten wordt belaagd. Deze cultuurstrijd aan de flanken zal niet kunnen worden beslecht met een beroep op matiging en redelijkheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden