Column Laura van der Haar

Door korstmos ontdekte ik dat de wereld uit nog eindeloos veel meer bestaat dan ik dacht

Het beste wat je jezelf cadeau kunt doen is een nieuwe hobby. Want met een nieuwe hobby wordt de wereld in één klap groter en veelbelovender en spannender. Mijn allernieuwste hobby is mos. Specifieker: korstmos. Die liefde bloeide op door een natuurliefhebbersbeginnersboekje, waarin alle beestjes en plantjes die je in Nederland kunt tegen­komen een lemma hebben.

Als ik ging wandelen – een oude, maar desondanks onversleten hobby – stopte ik naast een reep chocola en een flesje water nu ook een potlood, een stapeltje post-its en dat boek in mijn rugzak. En godsakke! Nog voor ik goed en wel de stad uit was bleek de wereld al een heel stuk groter. Ik had meteen al een libelle, een koksmeeuw en een aronskelk. En die boom die al jaren mijn balkon overschaduwt, dat bleek een els, die wel 120 jaar oud kon worden. Ja! Fanatiek bestickerde ik de pagina’s, die waren onderverdeeld in categorieën als ‘padden’ of ‘varens’ of ‘vliesvleugeligen’. De leukste sectie was ‘mossen’, want die kon je overal tegenkomen. Zelfs op mijn betonnen balkon, dat ik achter de reling nog nooit had schoongemaakt. Stickertje erbij.

Al gauw had ik mijn beginnersboek uitgespeeld, mos-wise dan: in twee boswandelingen had ik bekertjesmos, schildmos, kussentjesmos en veenmos. Tijd dus voor de volgende stap: de kloeke Veldgids korstmossen. Dat is zoiets als wanneer je nog nooit hebt gesport de Runnersworld binnenstappen en je een complete joggingoutfit laten aanmeten. Inclusief hartslagmeter. Het boek kostte 45 euro, dus hier ging dezelfde vlieger op als voor die jogger in z’n splinternieuwe pakkie: nu moest ik wel. Dus toen zat ik op een boomstronk in Bakkum met mijn kortsmossenboek. En toen leken ze alle vierhonderd op elkaar. Maar, zoals mijn mosmaatje van onze binnenkort op te starten Mos Def-club het voorrekende nadat ik haar een foto van mijn aanwinst stuurde: dat was nog geen twaalf cent per mosje! Daar hadden André Aptroot en Kok van Herk – ja ik zweer het, zo heten de korstmossenschrijvers – een gulle geste gedaan naar de korstmoscommunity.

Door Aptroot en Van Herk ontdekte ik dat de wereld uit nog eindeloos veel meer bestaat dan ik altijd dacht, de wereld was nóg reusachtiger. En voor die ervaring hoef je de wijk niet eens uit. Korstmos zit op de regenpijp van je flat, tussen de bakstenen van de kelderbox en op het terras van je lievelingskroeg, zodat je zelfs beneveld korstmossen zou kunnen afvinken. ‘Buiten’ is met het korstmossenboek standaard een avontuur, zelfs eentonig lelijke straten in de regen. En ook al zie ik alleen nog maar het verschil tussen de groene, rode en gele korstmosjes, het is al heel wat om korstmos te kunnen roepen in plaats van gewoon mos.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden