OpinieItalië

Door de crisis in de Italiaanse politiek komen ook andere eurolanden voor existentiële vragen te staan

Luigi Di Maio, leider van de populistische Vijfsterrenbeweging.Beeld EPA

‘Liefde, Verraad, Dood’ – onder die naam werd onlangs in Londen een muzikale ode aan de Italiaanse opera opgevoerd. Wie weet kan deze naam latere historici dienen als korte samenvatting van de Italiaanse relatie met de euro: na de liefde in de jaren negentig de omslag na de financiële crisis, die gepaard ging met een steeds breder gedeeld gevoel van verraad van falende Italiaanse politici, strenge Europese begrotingregels, de ‘dictaten’ uit Brussel en Berlijn, de steeds dramatischer economische toestand en het gebrek aan Europese hulp in de migratiecrisis. Met als volgende vraag: volgt nu de ‘dood’, in de zin van beëindiging van de Italiaanse deelname aan de euro?

Door de ingreep van president Mattarella in de vorming van een regering van de overwinnaars van de Italiaanse verkiezingen – de populistische Vijfsterrenbeweging en de extreem-rechtse Lega – komt deze existentiële kwestie, voor Italië en voor de Europese Unie, nu centraal op de politieke agenda te staan.

In Italië, het op twee na grootste land van de eurozone, wordt dit de inzet van nieuwe verkiezingen, die in het najaar verwacht worden. En de rest van de eurozone wordt door de Italiaanse kiezersrebellie gedwongen na te denken over oplossingen die tot dusver als te onfatsoenlijk golden om zelfs maar te worden besproken: een breuk in de eurozone of een al dan niet gedwongen – tijdelijke ‘vakantie’ van de eurozone van Italië.

Net zo begrijpelijk als de frustratie van veel Italianen met hun economische malheur, is immers de onwil van kiezers in andere landen – die jarenlang door hun regeringen zijn onderworpen aan pijnlijke hervormingen en bezuinigingen – om straks de rekening te gaan betalen van een Italiaanse fantasiebegroting die alle in EU-verdragen vastgelegde afspraken compleet overboord zet.

Net nu de Franse Macron hard ijverde voor een compromis tussen noord en zuid over de euro, dwingt de crisis in de Italiaanse politiek tot het voeren van een heel ander, fundamenteler debat: kan een land van ‘spenderen en devalueren’ als Italië blijvend onderdeel zijn van een op begrotingsdiscipline gebouwde eurozone met een (te) sterke munt?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden